نکته مهم بازی با پاس همدان / پرسپولیس به اندازه ۹ بازی گل خورد !

اکثر تیم‌های لیگ برتری فردای هر بازی‌شان در لیگ، یا برنامه ریکاوری برای بازیکنان خود در نظر می‌گیرند یا یک بازی تدارکاتی.

پرسپولیس هم بعد از بازی قابل قبولی که مقابل گسترش فولاد ارائه داد و به پیروزی رسید مقابل پاس همدان ایستاد. البته طبق معمول نفراتی به میدان رفتند که یا در ترکیب ۱۸ نفره بازی با گسترش نبودند یا اینکه خیلی کم بازی کردند.
در پایان نتیجه قابل توجهی به دست آمد و بازی ۳-۳ به پایان رسید. این درست که نتیجه به دست آمده خیلی هم مهم نبود اما بازیکنانی مثل حقیقی، نورمحمدی، غلامرضا رضایی، هادی نوروزی، میلاد غریبی و… در ترکیب پرسپولیس بودند که پس از پایان بازی مشخص شد که نیمکت‌نشینی آنها در بازی‌های لیگ بی‌دلیل نیست. فاصله زیادی میان نفرات اصلی با ذخیره‌ها وجود دارد. فاصله‌ای که می‌تواند نگران‌کننده هم باشد. در چنین مواقعی یک مربی چه کار باید بکند؟ آیا به صرف کم کردن این فاصله‌ها می‌تواند بازیکنانی مثل نیلسون، جلال حسینی، بنگر، صادقیان، عالیشاه و خلعتبری را در این هفته‌های حساس نیمکت‌نشین کند و به علیرضا نورمحمدی، علی حقیقی و… بازی بدهد؛ یک‌بار در بازی با استقلال، غیبت عالیشاه کاملاً‌ احساس شد. علی دایی، از غلامرضا رضایی پس از چند هفته نیمکت‌نشینی استفاده کرد و خیلی زود هم متوجه شد که او آماده نیست.
دایی باید به این نکته توجه کند همانطور که امیر قلعه‌نویی باید به فکر مصدومیت احتمالی بازیکنانی مثل رحمتی، آندو،‌ نکونام و خسرو حیدری باشد. انجام بازی‌های تدارکاتی به همان اندازه که نتیجه‌اش مهم نیست، نکات قابل توجهی دارد. پرسپولیس مقابل تیم لیگ یکی پاس همدان به اندازه ۹ بازی لیگ برتر گل خورد. البته تیم دوم پرسپولیس و این همان نکته مهم مسابقه است که دایی و دستیارانش باید به‌ آن توجه کنند. هرچند فشردگی مسابقات و حساسیت بازی‌ها این فرصت را از دایی گرفته که به ذخیره‌هایش میدان دهد اما حفظ فاصله فنی میان تیم اول ودوم هم خیلی خوب نیست.