دنیزلی؛ آقای انتقام! / لیست همه ناکامی ها را برای او ردیف کنید

مرجع خبری پرسپولیس : مرد ترک‌تبار انگار فقط برای انتقام آمده است. پرسپولیسی‌ها لیست همه ناکامی‌های‌شان را جلوی افندی گذاشته‌اند و حساب‌کشی از دشمنان را به «استاد» سپرده‌اند.

برای دنیزلی فرقی نمی‌کند در ۱۰ دقیقه آخر مسابقه با یک بازیکن کمتر، دو گل از استقلال عقب باشد یا با میراث ناقص زوج کاشانی – استیلی، ماموریت بقا در گروه مرگ را برعهده‌اش گذاشته باشند. او کارش را بلد است و می‌داند چطور از بدترین شرایط و از کمترین امکانات، بیشترین بهره را ببرد.

برای دنیزلی، «مربیگری» یک شغل جدی است که وقتی آن را می‌پذیرد، با همه انرژی و توانش پای کار می‌ایستد و سنگ تمام می‌گذارد. او وقتی برای هدایت پرسپولیس به ایران آمد، تصویر یادگاری‌اش با فرگوسن در حاشیه لیگ قهرمانان اروپا را در آلبوم عکس‌هایش در استانبول جا گذاشت تا این بار کار را از صفر، در سرمای زیر صفر تهران از سر بگیرد. معجزه‌ای که این روزها در پرسپولیس می‌بینیم، حاصل همه انرژی، سواد و اشتیاق پیرمردی است که برای واکنش نشان دادن به محبت خالصانه ایرانی‌ها، ماجرای عمل قلب بازش را به دست فراموشی سپرد و تک و تنها به دل میدان زد.

پرسپولیسی‌جماعت، این روزها با دنیزلی نفسی به راحتی می‌کشند. او حالا از «داربی» که برای سرخ‌ها به کابوسی جانفرسا می‌مانست، یک حماسه ساخته و از ورزشگاه خانگی الغرافه در دوحه قطر که غرور قرمزها را درهم شکسته بود، سه گل و دو پنالتی بر جای مانده طلبکار شده است. این‌بار دیگر نه از حلقه‌های شادی پی در پی قطری‌ها خبری بود و نه خاطره «آی بدو، آی بدو» شیث و مجیدی بازسازی شد. آقای «انتقام» چنان سامانی به تیم درهم ریخته‌اش بخشیده است که حالا آنها برای صعود به عنوان تیم اول از سخت‌ترین گروه غرب آسیا، تنها به یک پیروزی خانگی برابر همین الغرافه نیاز دارند. در بینش دنیزلی، «تابلوی تعویض» مجالی برای انتقام نیست، بلکه فرصتی برای هنرنمایی است. او با تغییرات جادویی‌اش در ترکیب پرسپولیس، در خانه حریف آنقدر دروازه دشمن را باز می‌کند که حتی صداوسیمای بدسلیقه ایران هم می‌تواند حداقل یکی از گل‌ها را برای مردم به صورت «زنده» پخش کند.

این یک اعاده حیثیت تاریخی است، به دست مردی که انگار برای شادی آفریدن خلق شده است. مصطفی دنیزلی از روز اول همه تلاشش را به کار گرفت تا از آخرین فرصت‌های باقی مانده لشکر شکست‌خورده پرسپولیس برای موفقیت استفاده کند و اینگونه بود که با توپ پر به آسیا رفت. او حالا در راه به جا گذاشتن میراثی گرانمایه برای پرسپولیس فصل بعد، تنها به دو پیروزی خانگی – یکی در بازی‌های باقی‌مانده گروهی و دیگری در مسابقه پلی‌آف – نیازمند است و این کیمیاگری آشکار، با سرمایه نحیفی رقم خورده است که تا پنج ماه قبل، مثل خوره روح میلیون‌ها نفر را می‌جوید.

بالاترین تقدیرها شایسته مردی است که نیمه‌های شب به ایران بازگشت، از کسب و کار پررونقش در کانال‌های ترکیه‌ای دست شست و با خودش کوله‌باری از «امید» برای مردم این سرزمین سوغات آورد. او مصطفی دنیزلی است؛ آقای خوش‌اخلاقی که همین هفته قبل، به احترام نوروز ایرانیان جامه نو کرد و از سر سخاوت، صد دلاری‌های تا نخورده‌اش را به شاگردانش عیدی داد. به خاطر همه چیز ممنون افندی!

* یادداشت رسول بهروش