توهمی که در آن ویسی گواردیولاست و دنیزلی ناکام!

مرجع خبری پرسپولیس : انگار یاد گرفته ایم که بی دلیل سخن بگوئیم. این واقعیتی در فوتبال ما شده است. انگار نمی خواهیم لحظه ای ملاک و دلیلی برای اظهار نظرهای خود بیابیم. به بازی صبای قم و پرسپولیس نگاهی بیاندازیم تا چند نکته را دریابیم.

گزارشگر بازی یک سریال کامل از طنز و شادی را به رخ می کشد او می گوید که عبدالله ویسی افکاری چون پپ گواردیولا دارد. براستی کسی که بخواهد به زور با تغییر لباس و تراشیدن سر و ریش گذاشتن خودش را شبیه پپ گواردولا در آورد را می گویند که از افکار او بهره می گیرد؟

عبدالله ویسی کسی بود که به علت خط خوردن اسمش از اسامی تیم ملی گریه کرد و همه ایران دیدند. آیا شخصیت گواردیولا شجاع که براحتی در آغاز ورودش به تیم بارسلونا وقتی رونالدینیو بی انضباط را می بیند اخراج می کند یکسان است؟ در سالهای اخیر گواردیولا بارها در اسپانیا و اروپا و جهان قهرمان شده است اما تا به حال شده که به رجز خوانی های مضحک مورینیو در مورد داوری پاسخ دهد؟ آخر این آقای ویسی چگونه می تواند شبیه گواردیولا باشد که می گوید پنالتی پرسپولیس ناشی از فوتبال کثیف بود؟

از این جناب فوتبال باز تمیز!! می پرسیم فوتبالی که ایشان به نمایش می گذاشتند و از دقیقه ۶۰ بازیکنانش به زمین می افتادند نشانه فوتبال تمیز بود؟ تیمی که خطا می کند وقت کشی می نماید ، کجا شبیه افکار گواردویلا بازی می کند؟

اما این کل ماجرا نیست دو نفر از به اصطلاح پیشکسوتان پرسپولیس بار دیگر حرفهایی همراه با بی دانشی می زنند. آقای کلهر معتقد هستند که تیم دنیزلی از تیم استیلی بدتر بازی می کند. از ایشان که به همراه رضا عابدیان در لیگ دسته یک سر مربیگری می کردند می پرسیم چگونه می توانید تیم دنیزلی را از تیم استیلی بدتر بدانید؟ تیم دنیزلی به گواه اکثر کارشناسان با شجاعت و کاردانی همراه تاکتیک بازی می کند آیا تیم استیلی هم چنین بود؟ این تیم در قم عقب می افتد جبران می کند در تبریز عقب می افتد جبران می کند در تهران و در برابر استقلال عقب می افتد نه تنها جبران می کند بلکه جلو می افتد براستی بازی تیم پرسپولیس در برابر فجر سپاسی که بازنده بود شبیه بازیهای تیم استیلی است؟ پرسپولیس چند موقعیت گل می سازد؟ در همین بازی با صبا اگر غلام رضائی و کاظمیان درست نشانه گرفته بودند پرسپولیس بازی را ۴- ۲ می برد. در بازی با فجر سپاسی پرسپولیس حداقل ۳ گل نزد. در بازی با شهرداری تبریز این تیم در نیمه دوم و تا اواخر بازی عالی بود این چه تحلیلی است که شما داشته و از رفیق خودتان دفاع می کنید؟

سخنان ناصر ابراهیمی هم جالب است. ما نمی دانیم او چگونه خود را سرمربی می داند که حتی یک پیشنهاد نصفه و نیمه هم ندارد. او از تیم دنیزلی ایراد می گیرد ولی نمی گوید تیمی را که ایشان دارد محصول یارگیری همان شاگرد ایشان است که کلی از او تمجید می کردند. ابراهیمی از پیشکسوتی می گوید و نمی دانیم او کی در این تیم پیشکسوت بوده است. اما ابراهیمی یادش رفته در سنگاپور ۱۹۸۴ با تیمی که چنگیز و علیدوستی و ناصر محمدخانی و پنجعلی و سلطانی و برادران بیانی و درخشان و حاجیلو را داشت چه افتضاحی بالا آورد. او یادش رفته با تیم پروین و زوبل چه تیم پرسپولیسی داشت. او یادش رفته در کسوت کمک مربی قلعه نوعی در مالزی ۲۰۰۷ چگونه رخت عزا بر فوتبال ایران پوشاند. او یادش رفته در شموشک چه فاجعه ای بود. آخر این آقا چه کارنامه ای دارد که از تیم دنیزلی ایراد می گیرد.

آقایان مگر نمی بینید این تیم چگونه به دنیزلی تحویل داده شده است؟ این تیم دو دروازه بان دارد که در هر بازی حداقل دو اشتباه مهلک دارند. این تیم خط دفاعی دارد که هر دم بوی گل به حریفان می دهد. این تیم در دفاع کناری مشکل دارد. این تیم در خط حمله گل نزن های فراوانی دارد. این تیم چه باید بکند؟ اما تیم دنیزلی تا آخرین دقایق بوی گل می دهد.

چرا نمی گذاریم فوتبال ما از دانش بهره بگیرد. آقایانی چون کلهر و ابراهیمی چه گلی به سر فوتبال ما زده اند که از دنیزلی و کی روش و بلاژویچ ایراد می گیرند؟ دنیزلی در هر بازی طراحی حمله خوبی دارد. او در این بازی بعلت کمبود مهره از مهدوی کیا در سمت چپ بهره گرفت. نمی دانم این آقایان دقت کردند و یا در توهم بودند که ببینند چگونه حرکت جدیدی در پرسپولیس شکل گرفت و کریمی از راست و مهدوی کیا در چپ به کار گرفته شده و تیم صبا را باز کردند. چرا این آقایان نمی خواهند اندکی انصاف داشته باشند. آخر ویسی می تواند گواردیولا باشد؟ امثال ابراهیمی و کلهر خودشان چه تغییراتی به تیمهای خودشان داده اند که از کسی مثل دنیزلی ایراد می گیرند؟ این توهمات تا به کی در فوتبال ما جای خواهد داشت؟

تورج عاطف