غمخوار: نیمی از سهام پرسپولیس را رایگان به پیشکسوتان بدهید
مرجع خبری پرسپولیس : مدیرعامل اسبق باشگاه پرسپولیس گفت: اصل کار خصوصیسازی پرسپولیس و استقلال خوب است اما باید این دو باشگاهها را به امکانات کافی تجهیز کرد و بعد قیمتی بالاتر و شاید ۱۰ها برابر ارقام اعلام شده فروخت.
اکبر غمخوار درباره بحث فروش سهام دو باشگاه پرسپولیس و استقلال اظهار کرد: اصل این کار بسیار خوب است اما فکر میکنم باید مقدمات کار هم فراهم شود.
در زمان مدیریت بنده در پرسپولیس هم این موضوع مطرح اما بعدها به فراموشی سپرده شد. معتقدم در هر مقطع زمانی باید واگذاری طبق استانداردهای فیفا صورت پذیرد.
وی با بیان اینکه قیمت تعیین شده برای باشگاهها یعنی ۴۵ میلیارد تومان برای پرسپولیس و ۴۲ میلیارد تومان برای استقلال زیاد نیست، به شمردن کانالهای درآمدزایی باشگاهها پرداخت و گفت: به دلیل آن که دو باشگاه از درآمدهای منطقی فوتبال در دنیا بهرهمند نیستند، ممکن است رقم اعلام شده به زعم برخیها بالا باشد. به طور مثال اولین و مهمترین درآمد باشگاههای معتبر در جهان بهرهمندی از حق پخش تلویزیونی است؛ پرسپولیس و استقلال تنها به دلیل اینکه مستقل نیستند سالانه تنها مبلغی را از سازمان لیگ به عنوان پخش دریافت میکنند. دومین منبع درآمد باشگاهها استفاده از بلیت فروشی و امکانات استادیوم است. در دنیا شیوههای مختلفی را برای این کار میاندیشند و از بخشهای مختلف سکوهای ورزشگاه درآمدزایی میکنند؛ اما الان میبینیم پرسپولیس و استقلال در این مقوله هم وابسته به فدراسیون و تصمیمهای آنها هستند.
غمخوار ادامه داد: استفاده از فرصت تبلیغات و اسپانسر تیم را هم میتوان سومین کانال مهم درآمدزایی باشگاهها دانست که مستقل نبودن باشگاهها، نبود قانونی کپیرایت برای تولید انحصاری البسه و لوازم ورزشی تیم و نیز برخی محدودیتهای تبلیغاتی باعث میشود، باشگاههای ایرانی بویژه سرخابیها نتوانند از این امکان هم استفاده کنند. به طور مثال این دو باشگاه نمیتوانند فروشگاهی داشته باشند که تنها در آنجا پیراهن تیمهایشان به فروش برسد چرا که ممکن است همزمان در یک زیرپلهای همان پیراهنها با قیمت ناچیز به فروش برسد.
مدیرعامل اسبق باشگاه پرسپولیس تاکید کرد: وقتی هیچکدام از منابع درآمدزایی فوق و راههای دیگر برای پرسپولیس و استقلال فراهم نیست، نمیدانیم چگونه این باشگاهها میخواهند خصوصی شوند؟! پرسپولیس و استقلال در حال حاضر دو باشگاه بدهکار با مشکلات عدیده هستند. بیتردید اگر بسترهای درآمدزایی ایجاد شود و امکاناتی مختلفی چون استادیومها، زمینهای مختلف و… به آنها تخصیص داده شود، میتواند با قیمتهای خیلی بالاتر و شاید ۱۰ها برابر بیشتر از ارقام اعلام شده، سهام را واگذار کرد. اما اکنون این دو باشگاه امکانات و سرمایه مادی ندارند و تنها برند آنها به فروش میرسد. کسی هم نمیتواند به طور دقیق قیمتی برایشان تعیین کند. وقتی این دو باشگاه مانند بسیاری از باشگاههای دولتی دیگر کاملا وابسته هستند و ترازنامه مالی مشخصی هم ندارند، مشخص نیست براساس چه ملاکی قیمتگذاری شدهاند؟ شاید بتوان تخمینی از هواداران دو تیم زد اما نباید فراموش کنیم که پرسپولیس و استقلال سالهاست که عمیقا در فرهنگ جامعه ما نفوذ کرده و این چیزی نیست که بتواند ارزش دقیقی برایش در نظر گرفت.
وی با بیان اینکه باید نیمی از سهام سرخابیها به پیشکسوتانشان واگذار شود، گفت: اگر تمامی شرایط لازم فراهم و دو باشگاه آماده خصوصیسازی شدند، پیشنهاد میکنم ۵۰ درصد سهام مجانی به پیشکسوتان پرسپولیس و استقلال واگذار شوند و مابقی با قیمت مناسب در فرابورس به عموم مردم و هواداران فروخته شود.
غمخوار در پاسخ به این سوال که آیا فروش این دو باشگاه که ریشه قوی در فرهنگ اجتماعی مردم ایران دارند، تبعات سیاسی و امنیتی در پی نخواهد داشت، گفت: چنین اعتقادی ندارم؛ بالاخره که یکبار باید این اتفاق بیافتد. بعید میدانم عدهای بتوانند با تصاحب عمده سهام پرسپولیس و استقلال در بین مردم نفوذهای سیاسی پیدا کنند. اول آنکه میتوان سهام را به گونهای واگذار کرد که عمده آن به دست شخص یا گروه خاصی نیفتد. همچنین فکر میکنم مقوله فوتبال و کارکردهایش با سایر عرصهها متفاوت است. زمانی که پرسپولیس اوضاع و احوال خوبی داشت و مهرعلیزاده رییس سازمان تربیت بدنی بود، او برای تماشای یک مسابقه به ورزشگاه آمد و شاید ۱۰۰ هزار نفر در استادیوم آزادی حضور داشتند، به وی گفتم مطمئن باش اگر پرسپولیس پیروز شود و این تماشاگران این موفقیت را به حساب شما هم بگذارند، اما مثلا در انتخابات ریاست جمهوری به شما رای نخواهند داد!
این مدیر ورزشی ادامه داد: فوتبال شاید برای بعضی افراد شهرت بیاورد اما محبوبیت نمیآورد. شاید برخی با برنامههای سیاسی وارد فوتبال شوند اما نمیتوانند به اهدافشان برسند. ساز و کار این قضیه فرق میکند. در مجموع فکر میکنم الان که این باشگاهها غیر از برندشان و بدهیهای فراوان صاحب چیز دیگری نیستند، واگذاریشان با این وضعیت منطقی نیست.