هیولای قرمز / نگاهی به ترکیب احتمالی پرسپولیس

مرجع خبری پرسپولیس : با اتمام فصل نقل و انتقالات قصد کردیم تا سراغ قرمزپوشان پایتخت برویم؛ تیمی که انتخاب سرمربی‌اش در پایان فصل گذشته و بعد از قهرمانی در جام‌حذفی چند صباحی سوژه داغ رسانه‌ها و اهالی فوتبال بود و حالا همه منتظرند تا ببینند این تیم با حمید استیلی چه عملکردی در لیگ یازدهم خواهد داشت.

بنا را بر این گذاشتیم تا ترکیب اصلی پرسپولیس را انتخاب کنیم ولی از جهات مختلف دچار مشکل شدیم؛

۱- تمام ۱۵بازیکن مدنظر حمید استیلی در پرسپولیس حفظ شدند و با احتساب شیث رضایی، ۷بازیکن جدید و عمدتا سرشناس به این تیم اضافه شدند.

۲- پرسپولیس به غیر از علی کریمی هیچ ستاره منحصربه‌فردی ندارد و فاصله گزینه‌ها در پست‌های مختلف با یکدیگر بسیار کم است.

۳- با شناختی که از حمید استیلی داریم، پرسپولیس در شرایط معمولی در لیگ یازدهم در بازی‌های خانگی و بیرون خانه با سیستم‌های متفاوتی بازی خواهد کرد و…

به همین‌ خاطر ترجیح دادیم با استفاده از نتایج نظرسنجی از فوتبال‌نویسان روزنامه و سیستم پایه ۳- ۳- ۴ که به راحتی قابل تبدیل به۲- ۴- ۴ یا ۱- ۴- ۱- ۴ یا ۱- ۳- ۲- ۴ باشد نفرات ترکیب اصلی این تیم را حدس بزنیم. ترکیبی که به طور قطع به یقین دچار تغییرات سریع و زیادی خواهد شد. در ضمن اگر ملی‌پوشانی چون علیرضا حقیقی و هادی نوروزی یا نفراتی چون سامان آقازمانی، علیرضا محمد و حسین بادامکی و محمد منصوری را در ترکیب نمی‌بینید صرفا به خاطر ۱۱نفره بودن فوتبال است و ترکیب تیم بیشتر از این جا نداشت.

علیرضا حقیقی

میثاق معمارزاده سنگربانی است که با نمایش قابل‌قبولش در درون دروازه فولاد، قرمزها را ترغیب کرد او را برگردانند. اما اکنون علیرضا حقیقی یکی از ۳دروازه‌بان تیم ملی است و استیلی نمی تواند به راحتی از کنار نامش عبور کند.

شیث رضایی

به نظر می‌رسد در بازگشت دوباره به مجموعه بازیکنان پرسپولیس به شدت مورد توجه استیلی است. او در دفاع وسط هم یک گزینه کاملا قوی است ولی با توجه به قدرت بازیسازی و آمادگی جسمانی شاید در شروع فصل دفاع راست ایده‌آل قرمزها باشد.

محمد نصرتی
یکی دیگر از خریدهای جدید پرسپولیس است که سابقه قهرمانی با این تیم در لیگ هفتم را دارد. نصرتی با تجربه فراوان خود از بابت یک دهه حضور در تیم ملی می‌تواند وزن تجربی دفاع پرسپولیس را بالا ببرد. او در زدن توپ‌های هوایی مهارت کافی دارد ولی بعضی وقت‌ها روی زمین…

علیرضا نورمحمدی
فصل گذشته در خط دفاع نه‌چندان مطمئن پرسپولیس یک مهره نسبتا خوب بود. علیرضا هم مثل نصرتی روی هوا به کمتر مهاجمی باج می‌دهد ولی روی زمین عملکرد متوسطی دارد. حسن کار او این است که بازیسازی از دفاع را بلد است و خیلی اهل زیر توپ زدن نیست.

حمیدرضا علی‌عسگر
هرچند در این پست ابراهیم شکوری به عنوان بازیکن تخصصی حضور دارد ولی به نظر می‌رسد قدرت تهاجمی بیشتر علی‌عسگر کفه او را سنگین‌تر کند. علی‌عسگر در سانتر با پای چپ چندان تعریفی ندارد ولی در کارهای ترکیبی و تهاجمی به مراتب بهتر از شکوری است.

مازیار زارع
فصل گذشته در این پست گزینه اول علی دایی بود و در انتخابات تحریریه روزنامه گل هم بیشتر از بقیه رای آورد. مازیار معمولا در درگیری‌های نفر‌به‌نفر کم نمی‌آورد و شوت‌های سنگینی هم می‌زند ولی وقتی دور خود می‌چرخد و ضربات اضافی می‌زند، بدجوری اعصاب‌‌خردکن می‌شود.

علی کریمی
در هر سیستمی و با هر ترکیبی، اگر سر حال باشد، گزینه اول در خط میانی پرسپولیس است. خیلی مهم نیست که ۳۳ساله است ولی اگر بخواهد فوتبال بازی کند در همین سن و سال توانایی نابود کردن هر خط هافبکی را دارد. لزومی ندارد در مورد ویژگی‌های فردی جادوگر تکرار مکررات کنیم.

محمد نوری
هرچند عالی نبود ولی فصل گذشته یکی از بهترین‌های لیگ و پرسپولیس بود. نوری مثل علی کریمی در امر گلزنی هم جزو هافبک‌های ایده‌آل فوتبال ایران است و همبازیانش را خوب تغذیه می‌کند. به نظر می‌رسد با حضور جادوگر او از کانون توجه حریفان خارج شده و راحت‌تر کار کند.

امیرحسین فشنگچی
فعلا گزینه‌ اول خط میانی در سمت چپ در حالت عادی است. بازیکنی که در شرایط آمادگی با سرعت خود می‌تواند خیلی از مدافعان راست لیگ را جا بگذارد. خوب سانتر می‌کند و از بابت حرکات هماهنگ و ترکیبی هم وضعیت قابل‌قبولی دارد ولی روی قدرت‌بدنی و کارهای دفاعی خیلی نباید رویش حساب کرد.

غلامرضا رضایی
بالاخره با پشت سر گذاشتن مصدومیت عجیب و غریبش به دوران آمادگی برگشته است. غلامرضا در حرکات سرعتی از پس همه مدافعان برمی‌آید و از بابت قدرت‌بدنی در درگیری‌های نفربه‌نفر کم نمی‌آورد. رضایی آماده می‌تواند در نقش مهاجم مکمل هم یک مهره کلیدی برای پرسپولیس باشد.

مهرداد اولادی
اگر همان مهردادی باشد که فصل گذشته در خط حمله ملوان جولان می‌داد، نان استیلی در روغن است. اولادی در کنار سرعت خوبش، تکنیک قابل‌قبولی هم دارد. از درگیر شدن با مدافعان هیچ ابایی ندارد و با وجود قد نه‌چندان بلندش در امر سرزنی هم مهره موثری است.