۱-۴-۱-۴ انتخاب واقعی سرمربی: تحلیل جایگاه کریمی و نوری در ترکیب پرسپولیس

مرجع خبری پرسپولیس : امضایی که پای آن قرارداد سرخ نقش بست، لقب بهترین خرید فصل پرسپولیس و دایی را نشاند کنار نام محمد نوری.

درخشش فوق‌العاده او در بازی‌های پیش فصل خبر از اتفاقی تازه در پرسپولیس می‌داد و به همان اندازه امیدوارمان کرد که در تصور داشتیم. با شروع فصل اما همه چیز رنگ عوض کرد.

هر روز که می‌گذشت، محمد نوری بیش از پیش تحلیل می‌رفت؛ اگرچه در همان نیم فصل اول هم شاخص‌ترین سرخپوش بود و بهترین روزش را در بازی با راه‌آهن دیدیم. تاثیر تیم ملی روی او را هم نمی‌شود نادیده گرفت تیمی که نوری بارها به آن دعوت شد اما نیمکت‌نشینی‌های تکراری روحیه‌اش را چنان زیر و رو کرد که خودش هم نتوانست آن را به زبان نیاورد.

افت نوری را در نیم فصل دوم خیلی واضح به چشم دیدیم؛ همانطور که گلزنی‌هایش را اما او هرگز آن بازیکنی نبود که اول فصل بود و تصورش را داشتیم. طوری که شاید اغراق نباشد اگر بگوییم که تنها بازی خوب نوری در نیمه دوم فصل را در فینال جام حذفی برابر ملوان دیدیم. با همه اینها، او را هنوز به عنوان بهترین بازیکن پرسپولیس در لیگ دهم می‌شناسیم. با سهمی ۲۵۳۲ دقیقه‌ای از ۳۴ بازی پرسپولیس – نوری بعد از مازیار، صاحب بیشترین دقایق حضور در بازی‌های فصل پیش پرسپولیس است – و ۹ گل و ۶ پاس گل که او را موثرترین هافبک فصل هم معرفی کرد.

حالا دوباره داریم روزهای پیش فصل پارسال را به تکرار می‌گذرانیم. محمد نوری تا اینجای کار در برنامه‌های آماده‌سازی پیش فصل، بهترین بازیکن پرسپولیس بوده و در دو بازی تدارکاتی با تیم‌های ترکیه‌ای، دو گل‌زده. باز امیدوار شده‌ایم و البته پای تیم ملی هم هنوز در میان است؛ این بار با خط کشیدن روی نام محمد نوری. اتفاقی که خودش می‌گوید انتظار آن را نداشته و شوکه شده؛ چرا که حتی فیکس بودن را هم در تصور داشته، نه فقط حضور در اردوی تیم ملی را. با این همه او امروز جایی در تیم ملی ندارد و این شاید برایش بهترین اتفاق است.

در عوض از دست دادن پیراهن تیم ملی، نوری در لحظه لحظه برنامه‌های پیش فصل با پرسپولیس بوده و این بهترین دلیل می‌تواند باشد برای آمادگی مثالزدنی امروز او. اما امیدمان وقتی پررنگ‌تر می‌شود که به یاد می‌آوریم نوری همیشه سال دوم حضورش در یک تیم را بهتر از اولین آن گذرانده. چه زمانی که بازیکن تیم هما بود و چه وقتی برای سپاهان و صبا بازی می‌کرد. حالا هم آنقدر آماده هست که مرکز ثقل پرسپولیس باشد و بهانه‌ای برای انتخاب سیستم بازی از سوی کادر فنی. سیستمی که محمد نوری می‌تواند تعیین‌کننده‌اش باشد و آن، پیش فرضی برای عملکرد احتمالی نوری. او بازی در نقش هافبک دفاعی را پیش از این تجربه کرده اما به واسطه شرایط بدنی‌اش چه بهتر که در پست تخصصی‌اش یعنی پشت فوروارد به بازی گرفته شود تا با نزدیک شدن به دروازه، کمک حال فورواردها باشد. جایی که اگر سرمربی سیستم ۱-۴-۱-۴ را انتخاب کند، محمد نوری کنار دست علی کریمی یکی از دو هافبک تهاجمی خواهد بود، پشت سر تک فوروارد.

این معادله البته به خاطر رونده نبودن آنها و هافبک دفاعی پشت‌سرشان که مازیار زارع است کندی پرسپولیس در میانه میدان را به دنبال خواهد داشت اما در عوض، تاثیرگذاری نوری را دو چندان خواهد کرد. در سیستم ۱-۳-۲-۴ اما شاید او مجبور باشد عقب‌نشینی کند و برود به قالب یک هافبک دفاعی تا به جای او، علی کریمی به فورواردها کمک کند. هم‌پستی محمد نوری با علی کریمی شاید کمی آزاردهنده باشد اما آسودگی خاطر کادر فنی از داشتن دو بازیکن باتجربه و هم سطح در این پست را هم نمی‌شود نادیده گرفت. به شرطی که تجربه فصل پیش برای نوری تکرار نشود تا توانایی‌های او را زیر سایه حضور کریمی گم نکنیم.

نوری باید با کریمی‌ رقابت کند که با بدنی شلاق خورده و آماده از آلمان برگشته و نیمکت‌نشینی‌اش در پرسپولیس را کسی انتظار نمی‌کشد. گذشته از این اما انتظارها از محمد نوری هم بیش از پیش شده و همه منتظرند ببینند که آیا تجربه آن سال دوم‌های قبلی در پرسپولیس هم برای او تکرار خواهد شد؟