پرسپولیس معتاد شد

على کریمى یک نیمه على کریمى نیست. او گاهى خود را به صاحب توپ نشان مى دهد و به ندرت مى دود. دوباره آثار خمودگى در بازى «سوپراستار» هویدا شده است اما ظرف چند دقیقه کریمى تصمیم مى گیرد تا کریمى باشد و کریمى وار بازى کند و همین چند لحظه کافى است تا پرسپولیس از صدقه سرى حرکات انفرادى هافبک شماره ۸ خود ۲ گل به پیکان بزند و نسخه شاگردان مدیرروستا را بپیچد.
۱– از على دایى که مى گفت: «بازیکن تیم ملى باید ۹۰ دقیقه اى باشد» مى پرسیم: آیا مهدى مهدوى کیا که آخرین «استارت مفیدش» را در دقیقه ۶۵ بازى با عربستان زد و بعد از آن دیگر نایى براى دویدن نداشت ۹۰ دقیقه اى بود؟ غلامرضا رضایى که تعویض شد چطور؟ مسعود شجاعى که ستاره بود و گل زده؟ آیا همه اینها ساخته شده اند براى آنکه ۹۰ دقیقه «یکسان» بازى کنند؟ حتى اگر بپذیریم که هر ۱۱ مرد ترکیب اصلى بازى با عربستان ۹۰ دقیقه اى بوده اند باز هم نمى توان بازیکنان خلاق را نیز از پشت همین عینک نگریست. مردانى که هر لحظه از بازیشان متفاوت از لحظه قبلى است و بازیکنانى که اگر ۸۰ دقیقه راه بروند ممکن است در همان ۱۰ دقیقه اى که مى دوند کارى را انجام دهند که دیگران از انجامش در طول ۹۰ دقیقه عاجزند بازیکنانى نیستند که بتوان – بخوانید بخواهیم- این توقع را از آنها داشت که باید ۹۰ دقیقه بدوند و بجنگند و تکل بزنند. ۴ سال قبل هم که کار صعود به دور دوم رقابت هاى انتخابى جام جهانى گره خورده بود، خداداد عزیزى چند دقیقه اى در دوحه به میدان آمد و با پاس گلى که داد

 باعث نجات تیم ملى شد. کریمى نیز بازیکنى است که باید دل خوش کرد به جرقه هایش. وقتى که او کریمى مى شود هیچ دفاعى جلودارش نیست و حتى پیکانى که سوار بر بازى است هم با ۱۱ بازیکن آماده مقهور قدرت ستاره قرمزها مى شود.
۲– هر چقدر که نوع بازى کریمى از منظر ملى حائز اهمیت و شایسته تمجید و تحسین است، وابستگى پرسپولیس به این بازیکن نمى تواند چندان خوشایند باشد. وقتى کریمى نیست پرسپولیس هم در کار نیست و این براى تیمى که به غیر از کریمى، ۱۰ ستاره دیگر را نیز با بهایى گزاف دور هم جمع کرده خطرناک است. بعد از تعویض کریمى پرسپولیس دیگر حرفى براى گفتن مقابل الشارجه نداشت. با غیبت او این تیم حتى بازى هاى داخلى اش را هم مى بازد و زمانى که على روى فرم نیست، تیمى که مى تواند الشباب را ببرد به مساوى در خانه حریف رضایت مى دهد. بله! مى دانیم که مسى هم که در تیم بارسلون چنین مهره اى است اما در غیاب او بارسلون تنها چند درصد افت مى کند و دچار فروپاشى نمى شود در حالى که یگانه شرط ارائه بازى اى مقبول از سوى سرخ پوشان این است که ستاره روى فرم باشد.