بیخطرترین بادامکی فوتبال ایران!
مرجع خبری پرسپولیس : علی دایی برای دومین بار در طول دوران مربیگریاش از حسین بادامکی در پست هافبک نفوذی در سیستم ۱-۳-۲-۴ یا همان مهاجم سایه بازی گرفت.
تقریبا همین دو هفته پیش بود که حسین مقابل اینتراخت فرانکفورت هم در این پست بازی کرد و البته مثل دیدار پنجشنبه شب مقابل اسپارتاپراگ نمایش جالبی ارائه نکرد. حال سوال این است که چرا هافبک شماره ۱۱ پرسپولیس که در این پست زمانی جزو بهترینهای فوتبال ایران بود عاجز از تکرار همان نمایشهای قدیمی است؟
پنج سال به عقب برمیگردیم. غلامحسین بادامکی ۲۴ ساله در تیمی که آندرانیک تیموریان و مجتبی جباری را در خط هافبکش داشت، بهترین بازیکن بود.
حسین در آن فصل ۱۰ گل برای تیمش به ثمر رساند و نمایشی دلپذیر ارائه کرد تا جزو اولین خریدهای پرسپولیس دنیزلی باشد.
در لیگ ششم هم حسین خوب بود و به عنوان یک هافبک تهاجمی نمایشهای جالب توجهی در تیم تهاجمی دنیزلی ارائه کرد. شاید از مصاف با استقلال که در نهایت با نتیجه یک-۲ به سود سرخها تمام شد بتوان به عنوان یکی از بهترین نمایشهای این بازیکن در پرسپولیس یاد کرد. در لیگ هفتم و فصل قهرمانی پرسپولیس هم بادامکی بد کار نکرد و از بازی پیش دربی مقابل استقلال اهواز که ۲ گل به ثمر رساند و باعث پیروزی ۲-۳ تیمش شد به عنوان یکی از نمایشهای خوب او میتوان یاد کرد.
در ۲ سال و نیم گذشته اما حسین خوب نبود تا جایی که در یکی دو بازی از نیمفصل اول لیگ نهم جو ورزشگاه هم علیه او شد. بادامکی که یک خط عقبتر آمده و در تمام یک سال و نیم اخیر به عنوان هافبک دفاعی به بازی گرفته میشود، در بازگشت به پست اصلیاش، اصلا شبیه آن بازیکنی که با پیراهن تیم ملی به کره جنوبی گل زد نیست. حسین دیگر در پست اصلیاش پاس گل نمیدهد و برخلاف گذشته بازی رو به عقباش بیشتر از مشارکت در فاز حمله نمود دارد.
به سبب حضور مداوم او در پست هافبک دفاعی که نیاز به بازی تخریبی، توپگیری، دوندگی و ارتباط بین خطوط دارد، بازی بادامکی آنقدر ساده شده که او در پست تهاجمی هم ریسک نمیکند و از دادن یک پاس گل یا ضربهای تمام کننده در باکس تدافعی حریف عاجز است. این تغییر خصوصیات در تک تک حرکات هافبک مشهدی پرسپولیس دیده میشود تا جایی که بازی او کمتر دیده میشود و انتقادها از وی ادامه دارد.
بدون شک دایی با بازگشت محمد نوری، حسین را یک خط عقب خواهد کشاند و به عنوان هافبک دفاعی از وی استفاده میکند اما هر بار که بادامکی در پست تهاجمی- تاکید میکنیم پست اصلیاش- به میدان میرود و بد بازی میکند به این فکر فرو میرویم که چه بر سر آن بازیکن خوب فوتبال ایران آمده که مقابل دروازه حریفان دست و پایش را گم میکند و در پاسهای روبه جلویش کوچکترین ریسکی دیده نمیشود؟