آنچه که دایی دید و مسئولان فوتبال تبریز ندیدند
خشت اول چون نهد معمار کج…
مرجع خبری پرسپولیس : تا دو سال پیش دغدغه فوتبالدوستان تبریزی نداشتن نماینده در سطح اول فوتبال ایران یعنی لیگ برتر بود. بغض هواداران فوتبال در تبریز با صعود تراکتورسازی به لیگ برتر پس از هشت سال ترکید.
جالب اینکه اقبال به این طیف از هموطنان رو کرد و امسال شهرداری تبریز هم مجوز حضور در لیگ برتر را گرفت. لیگ برتری شدن دو تیم تبریزی به خصوص تراکتورسازی بدنه فوتبال ایران را تحتالشعاع خود قرار داد و حضور تبریزیها در استادیوم جالب توجه شد. این در شرایطی است که موضوع جالب چند ماه پیش در حال حاضر به یکی از دغدغههای فوتبالیها و مسوولان تبدل شده است.
صحبتهای علی دایی پس از بازی پرسپولیس مقابل شهرداری تبریز تاملبرانگیز بود. سرمربی پرسپولیس در کنفرانس خبری به مواردی اشاره کرد که پیش از این رسانهها ترجیح میدادند به این مساله ورود نکنند.
دایی تاکید کرد هواداران تبریزی برای دیدن فوتبال به استادیوم نمیآیند و شاید خیلی از آنها در پایان بازی حتی از نتیجه مطلع نبودند. سرمربی پرسپولیس در لابهلای صحبتهایش مدعی شد اینها دنبال مسایل دیگری هستند و چرا باید آذربایجان تشویق شود. البته طی فصل گذشته در برخی موارد عنوان شد که شعارها در ورزشگاه تبریز غیرفوتبالی است و حتی ناصر شفق در کنفرانس خبریاش پیش از بازی تراکتورسازی مقابل سپاهان تاکید کرد اگر هواداران فوتبال در این شهر به سمت مسایل سیاسی گرایش پیدا کنند، روز مرگ تراکتورسازی فرا میرسد.
این وضعیت باعث شد عادل فردوسیپور هم در برنامه گذشته دوشنبه شب ۹۰ و پس از پخش صحبتهای دایی اذعان کند که نگاه هواداران در تبریز خیلی فوتبالی نیست. مجری برنامه نود در این برنامه زنده تلویزیونی تاکید کرد شعارها در استادیوم باید فوتبالی باشد.
در این بین میتوان با قاطعیت عنوان کرد که مدیران دو باشگاه تبریزی گامی موثر برای بهبود شرایط و بازگرداندن هواداران تبریزی به چارچوب واقعی یک تماشاگر فوتبال برنداشتهاند. مسوولان در باشگاه تراکتورسازی و شهرداری تبریز و در راس آن مدیران عامل با اظهارات نسنجیده و غیرمنطقی خود، نه تنها هواداران را به علت اعمال و شعارهای غیرورزشی نکوهش نکردهاند بلکه به طریقی از آن حمایت هم کردهاند!
جعفری و سهرابی بارها در مصاحبههای مختلف و برنامههای تلویزیونی مدعی شدهاند حرکات هواداران تبریزی ریاکشن و عکسالعملی به شعارهای طرفداران تیم حریف بوده است. بدون تردید چنین اظهارنظرهایی عرصه را برای هواداران تبریزی باز خواهد گذاشت؛ هوادارانی که اکثر قریب به اتفاق آنها سوار موجی شدهاند که توسط عدهای معدود به راه افتاده است و شاید در حالت عادی علاقهای به شعارهای غیرفوتبالی نداشته باشند.
مسوولان دو باشگاه تبریزی به جای توجیه هواداران و فرهنگسازی، آنها را چنان زیر چتر حمایتی خود قرار میدهند که گویی هیچ اتفاق خارج از عرفی نیفتاده است. سهرابی، مدیرعامل شهرداری تبریز برای فرار از اتفاقات بازی تیمش مقابل پرسپولیس مدعی شد کسانی که فحاشی کردهاند، طرفداران این تیم نبودهاند! وی سپس تاکید کرد شعارهای غیرفوتبالی را به حساب هواداران شهرداری ننویسید و احتمالا منظور او این بوده که آنها هواداران تراکتورسازی هستند.
جعفری مدیرعامل باشگاه تراکتورسازی هم با ادبیاتی مشابه همتای خود در باشگاه شهرداری، برای دفاع از هواداران تیمش سپر دست میگیرد. حال سوال اینجاست که وقتی موضوع سردادن شعارهای غیرفوتبالی توسط هواداران تبریزی کاملا رسانهای شده چرا مدیران عامل دو باشگاه تبریزی احساس خطر نمیکنند و راهکاری برای کاستن تنشها در نظر نمیگیرند.
در این بین میتوان مسوولان دو باشگاه تبریزی را در شکلگیری چنین جوی مقصر دانست و تا وقتی که آنها در مواقع بروز بحران چشم بسته از عملکرد هوادارانشان حمایت کنند، اوضاع بهبود نخواهد یافت.
نویسنده: مهدی ملکی