همه چی آرومه…!

مرجع خبری پرسپولیس : علی دایی خودش لباس ورزشی پوشیده اما خیلی سخت پا به توپ می‌شود مگر مواقعی که بخواهد نکته‌ای را به بازیکنی شیرفهم کند.

علی آقا کمی تا قسمتی آرام است و اگر این مصاحبه‌های عجیب و غریب علیه کفاشیان، قطبی و اعضای هیات رییسه را ادامه ندهد، ذهن او راحت‌تر از زمان حضورش در تیم ملی است.

فکر او شده بازی با صبا هر چند که نه در چهره و نه در کلامش نمی‌توان نشانه‌ای پیدا کرد که او برای بازی با صبا استرس دارد. سرمربی مشهور پرسپولیس کار خودش را می‌کند، تمرین می دهد، سر بازیکنش فریاد می‌کشد، با همکارانش حرف می‌زند و مثل همیشه به همه جزییات تیم اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌دهد. مرد اول پرسپولیس همانی است که باید باشد اما ما که نمی‌دانیم برای بازی جمعه چه در سر دارد.

اوضاع تیم نسبتا روبراه است. مصدوم‌ها یکی یکی آماده می‌شوند و احتمالا همین امروز تیم کامل می‌شود.

البته باز هم یکی دو نفر شرایط بازی نخواهند داشت اما مسابقه نیمه‌نهایی جام حذفی آنقدر برای همه مهم است که هیچ‌کس نمی‌خواهد عصر پنج‌شنبه از لیست ۱۸ نفره بیرون بیفتد.

بازیکنان مثل هر روز شاداب و سرخوش هستند. در زمین تمرین، جلوی چشم علی دایی برای هم کری می‌خوانند، توی سر و کله هم می‌زنند و با لقب‌های آنچنانی از خجالت هم درمی‌آیند. ظاهرا جو صمیمانه‌ای در تیم برقرار است اما خدا کند این جو تا بعد از اعلام لیست ۱۸ نفره، روز بازی و البته روز بعد از بازی ادامه داشته باشد.

از کانکسی که حکم رختکن تیم را دارد صدای کف‌های هماهنگ و فریادهای یکصدا بیرون می‌آید. شاید حرکات موزون هم درکار باشد اما دیوار فلزی کانکس بین ما و آنها حائل شده و ما چیزی نمی‌بینیم. هر چه هست، خوب است. به این خاطر که در فاصله سه روز تا بازی ماه، همه بچه‌های تیم با روحیه‌اند و صبا را حریف نمی‌بینند.

جلسه‌های سرپایی مثل همیشه سر جای خودش است. موقع سرد کردن باز زوج‌های دونفره آرام آرام حرف می‌زنند اما ما فرض را بر این می‌گیریم که صحبت‌های معمولی و عادی است و هیچ‌کس قصد تخریب دیگری را ندارد. همه می‌خندند. محسن خلیلی سر دسته بذله‌گوها موقع سرد کردن است. دایی، عبدی و یحیوی هم همراه بقیه می‌خندند. ای کاش این لبخند عصر جمعه خشک نشود. ای کاش وقتی صبح شنبه سر تمرین‌شان رفتیم، همه موقع ریکاوری بخندند و از فینال حرف بزنند.

همه چیز خوب است. آرامش مناسبی در مجموعه پرسپولیس برقرار است. در آن هوای خنک بهاری حتی تمام این تصاویر بهتر از آنچه می‌بینید به نظر می‌رسد. وقتی در جو آرامشان قرار می‌گیری حتی صدای برخورد ساق‌هایشان در مصاف یک به یک برای تصاحب توپ آزاردهنده نیست، برعکس لبخند را روی لب می‌آورد. باد بهاری که به چمن سبز می‌خورد خواب را از سر می‌پراند.

حتی آقاکریم هم کاملا آماده است. مثل یک جوان می‌پرد، می‌دود و البته تکه‌های طنزش به بازیکنان سرجای خود باقی است. موقع شوت زدن به گلرها، بعد سانتر از راست و حمله دوباره از چپ همه چیز خوب است. هم توپ‌های زیادی به تور می‌چسبد، هم گلرها کلی توپ می‌گیرند. محسن خلیلی به وسلی روحیه می‌دهد و دفاع وسط ، گلر پشت سرش را هم تشویق می‌کند. خارجی و ایرانی ندارد، همه هوای هم را دارند. اینجا پرسپولیس است و برای موفقیت در یک آزمون بزرگ باید هم همین جو در تمرینش برقرار باشد.

ای کاش حاج‌حبیب امروز می‌آمد سر تمرین. آخر وقتی او می‌آید سفره دل بازیکنان باز می‌شود و وقتی به آنها قول می‌دهد حداقل تا مدتی خیالشان راحت است. ای کاش حاج‌حبیب می‌آمد تا حرف‌های دایی را بشنود و قبل از مصاف بزرگ ماه پرسپولیس پشتیبانی‌اش از نفر اول تیم را تمام و کمال معنا کند. می‌دانیم که حاج حبیب حتما امروز یا نهایتا فردا به محل تمرین می‌رود.

مطمئنیم که این اتفاق می‌افتد. او استاد روحیه دادن است، آن هم وقتی که تیم به روحیه دادن نیاز داشته باشد.حالا که همه چیز در پرسپولیس OK شده نباید از کار خوب حاج‌حبیب گذشت. آرامشی که امروز در تیم می‌بینیم حاصل کار او و همکارانش است. خدا کند حاج حبیب روحیه دادن را فراموش نکند. پرسپولیس بعد از یک باخت و یک مساوی به حرف‌های او نیاز دارد.