بازیکنان تیم ملی رسانه ها را تحریم کرده اند؟

مرجع خبری پرسپولیس : در فوتبال امروز دنیا اتفاقات رنگارنگی روی می‌دهد، اما گویا ترکیب رنگ این رویدادها در فوتبال ایران متنوع‌تر و گاهی عجیب و غریب‌تر از سایر دنیا است.

تازه‌ترین اتفاق شگفتی آور فوتبال ایران قول و قراری است که بعضی از بازیکنان تیم ملی با یکدیگر گذاشته‌اند؛ آنها با هم عهد بسته‌اند که رسانه‌ها را تحریم کنند!

ملی‌پوشان فوتبال ایران که به همراه تیم ملی در حساس‌ترین مرحله از مسابقات انتخابی جام جهانی برزیل قرار دارند به تازگی تصمیمی گرفته‌اند که در نوع خود در تاریخ فوتبال جهان بی‌سابقه است. آنها با یکدیگر عهد بسته‌اند که رسانه‌ها را به ویژه رسانه‌های تصویری را تحریم کنند و تن به هیچ مصاحبه‌ای ندهند! آن طور که مشخص است این تصمیم در اردوی مجارستان و پس از دیدار دوستانه ایران با تونس گرفته شده است. این اتفاق، تصمیم، تعهدنامه یا هر چیزی که نامش را بگذاریم، از مساله‌ای حکایت می‌کند که سال‌هاست همچون کمندی بر گردن فوتبال ایران افتاده و روز به روز با تنگ‌تر کردن حلقه‌اش هوای سالم را از فوتبال می‌گیرد و آن را خفه می‌کند؛ مساله این است که فوتبالیست‌های امروز ما خود را از هر چه و حتی از تیم ملی فراتر می‌دانند.

در گذشته نه چندان دور، فوتبالیست‌های ایرانی حاضر بودند سرشان را برای پیروزی تیمشان بدهند. آنها به عشق پیراهن تیم محبوبشان بازی می‌کردند و در عوض خدمت بی‌دریغ‌شان، مزدی نمی‌گرفتند و شاید تنها به این که تصویرشان در معدود روزنامه‌‌ها و مجله‌های آن زمان چاپ شود و مصاحبه‌ و گزارشی، دل خوش بودند. این حکایت تیم‌های باشگاهی بود، چرا که بحث تیم ملی ورای این‌ها بود و ملی‌پوشان در مقابل سربازی برای پرچم ایران و سربلندی تیم ملی حتی انتظار چاپ تصویر و مصاحبه‌شان در روزنامه‌‌ را هم نداشتند. امروز اما برخی از فوتبالیست‌های ایرانی، بیشتر شباهت به «لردها» می‌برند تا ورزشکار، آن گونه که امیر عابدینی گفته است: ” در گذشته تیمی مثل پرسپولیس به بازیکنان هویت می‌داد، اما حالا کار به جایی رسیده که بازیکنان می‌‌خواهند به پرسپولیس هویت بدهند. آنها خودشان را از تیم، برتر می‌دانند.”

فارغ از این که تصمیم ملی‌پوشان فوتبال ایران مبنی بر تحریم رسانه‌ها حاصل چه مساله‌ای است، باید گفت روزگاری همین بازیکنان با کمک همین رسانه‌ها رشد کرده و به جایگاه‌های بلند رسیده‌اند، حالا اما رسانه‌ها مغضوب فوتبالیست‌ها شده‌اند تنها به این جرم که از آنها در مقطعی انتقاد کرده‌اند. گفته می‌شود دلیل این تصمیم ملی‌پوشان، انتقادهای تند رسانه‌ها از فوتبالیست‌ها پس از موفقیت کاروان اعزامی ایران به المپیک لندن بوده است. حال سوال این جاست که آیا پاسخ به یک انتقاد، تحریم منتقد است؟ آن هم منتقدی که از سر دلسوزی و فقط برای پیشرفت فوتبال و بازیکنانش می‌کوشد و هدفی جز این ندارد.

نکته دیگری که در این میان حائز اهمیت است، نقش این بازیکنان در تیم ملی است. تیم ملی هم اکنون در موقعیت حساسی قرار دارد که کوچک‌ترین حاشیه‌ای می‌تواند مسیر آن را تغییر داده و دست آن را از رسیدن به جام جهانی کوتاه کند. در این شرایط تحریم رسانه‌ها از سوی ملی‌پوشان ممکن است به تیم ملی لطمه وارد کند، هر چند مدیر رسانه ای تیم ملی با این حرف مخالف است. خسرو والی زاده در این رابطه گفت: ” اگر ملی‌پوشان چنین تصمیمی گرفته باشند به خودشان مربوط است و به تیم ملی ربطی ندارد. اگر روزی آنها در اردوی تیم ملی از مصاحبه امتناع کنند، آن وقت ما می‌توانیم درباره‌شان تصمیم بگیریم، اما فعلا بحث در حد باشگاه است. چند روز قبل در سایتی خواندم که نوشته بود مسئولان تیم ملی بازیکنان را ممنوع المصاحبه کرده‌اند که صحت ندارد. به هر حال بهتر است درباره این موضوع با خود بازیکنان صحبت شود.”

پس از آن که بازیکنان تیم ملی عهد کرده‌اند که مصاحبه نکنند، تنها سید جلال حسینی و علی کریمی با خبرنگاران صحبت کرده اند و سایرین یا از انجام گفت‌وگو طفره رفته‌اند یا مانند محمدرضا خلعتبری حرمت خبرنگاران زیر سوال برده‌اند. در نهایت باید گفت که انجام چنین کارهایی جز آن که تصویر فوتبال ما را در دنیا عجیب و غریب نشان دهد و باعث ایجاد حاشیه‌های بی دلیل گردد، حاصلی نخواهد داشت.

گزارش: ایسنا