هیات مدیره جدید باشگاه پرسپولیس نه پیروزی اعلام موجودیت کرد

پرسپولیس»، «استیل آذین» یا «پیروزی» . بیش از ۲۰ میلیون طرفدار تیم محبوب سرخپوش پایتخت، در شروع بازی‌های فصل جدید لیگ برتر بر سر این سه راهی بزرگ قرار می گیرند. اینکه نمی دانند از میان این سه تیم، کدام را باید دوست داشته باشند پرسپولیس تیم سرخپوش محبوب مردم که در سال ۱۳۴۶ توسط علی عبده پایه‌گذاری شده و مردم دوستش داشتند چون به جای شاهین آمده بود تا نمادی از تیمی مردمی باشد برابر باشگاه سلطنتی تاج، حالا ۴۲ سال بعداز تاسیس سه صاحب دارد. سه صاحبی که هر کدام خود رامدعی مردم مداری می دانند و برای بالا بردن بهای برند یا ارزش باشگاه‌شان که ارزشش را از طرفداران میلیونی تیم می گیرد، با هم سرشاخ شده‌اند.

پیروزی نام تیمی سرخپوش است که سازمان تربیت‌بدنی

 در سال ۱۳۷۹ توانست مالکیتش را از آن خود کند. تیمی که تا پیش از این در دست عابدینی و همراهانش بود و اختلاف آنها داشت رو به نابودی اش می برد. تیمی که سرخ می پوشد تیمی که بیشترین قهرمانی را در لیگ ایران دارد. تیمی که اسطوره‌هایش، علی پروین، همایون بهزادی، محراب شاهرخی، جعفر کاشانی، نادر محمدخانی، محمد پنجعلی، علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا، فرشاد پیوس، صفر ایرانپاک و علی کریمی هستند. تیمی که طرفدارانش معتقدند، محبوب‌ترین تیم ایران و آسیاست. تیمی که همه از اسطوره‌ها تا هواداران ۱۰ ساله‌اش در شهرهای دورافتاده کشور، پرسپولیس‌اش می‌نامند. اسمی که البته سال‌هاست، دیگر امتیازش در اختیار مالکانی که تیم را اداره می‌کنند نیست. چه آن زمان که عابدینی و محلوجی اداره‌اش می‌کردند و نه حالا که محمد علی آبادی و دولت نهم مدیریتش را هر سال در دست گروهی قرار می‌دهند و آخرین بار اعلام کرده‌اند سهامش را به مردم می‌فروشند.

برند پرسپولیس ۱۸ سال قبل واگذار شده و حالا سازمان ورزش که داعیه مالکیت تیم مردمی را دارد چاره‌ای ندارد غیر از اینکه بیانیه صادر کند و از رسانه‌ها بخواهد:« چون نام زیبای پیروزی از شعار معروف«استقلال، پیروزی! جمهوری اسلامی» گرفته شده این تیم را دیگر پرسپولیس ننامید.» خواسته‌ای که هیچ وقت عملی نمی‌شود چون نام پرسپولیس سال‌هاست که در دل هواداران این تیم ریشه دوانده و مردم تیم را فقط با این نام می‌شناسند.

تاریخ می‌گوید، پرسپولیس در جاده قدیم شمیرانات بنیانگذاری شد؛ خیابان شریعتی فعلی. این اتفاق در سال ۱۳۴۶ و به دست علی عبده رخ داد. این تاریخ، امروز نام مدعیان زیادی را به عنوان مانع بر سر راه واگذاری پیروزی قرار می‌دهد.

همه چیز از ۱۸ اردیبهشت سال ۱۳۷۰ آغاز شد؛ وقتی«پرسپولیس» توسط اسماعیل وفایی با ۵/۵۰ درصد سهام، سازمان تربیت‌بدنی با ۴۹ درصد سهام و حسین منتظر موعود با ۵/۰ درصد سهام تاسیس شد و به ثبت رسید. دقیقا، ۲ سال و ۵ ماه و ۲ روز بعد، سازمان تربیت‌بدنی درنامه‌ای با امضای حسن غفوری فرد اعلام کرد تمایلی به ادامه فعالیت در شرکت پرسپولیس ندارد و سهام خود را به طور کامل به شرکای دیگر واگذار خواهد کرد. در تاریخ ۲۰/۶/۷۶ این سازمان بی‌انکه بر سر میز مذاکره بنشیند، کل سهام خودر ا به اسماعیل وفایی سپرد و از شرکت پرسپولیس خارج شد. در همان تاریخ وفایی سهم خود را به ۴۹ درصد کاهش داد و آن را نزد امیرعابدینی مدیرعامل سابق پیروزی به امانت گذاشت. منتظر موعود هم ۵/۰ درصد سهم خود را به بهروز محمودی واگذار کرد. در تاریخ ۱۷/۷/۸۷، عابدینی تمام سهم امانتی را در ازای دریافت وجه به وفایی برگرداند و از پرسپولیس خداحافظی کرد. به این ترتیب وفایی مجددا صاحب تمام سهام پرسپولیس شد؛ با این تفاوت که دیگر تیم فوتبالی وجود نداشت و با ثبت شرکت پیروزی(پرسپولیس) در سال ۱۳۸۰، سازمان رسما صاحب این تیم شد البته تیمی که نامش پرسپولیس نیست.

شرکت پرسپولیس حالا ادعا می‌کند که تیم فوتبال این شرکت باید به صاحبان اصلی‌اش که آنها هستند برگردد. این شرکت حتی چارت سازمان خود را مشخص کرده و مجمع عمومی خود را برگزار می‌کند. طبق این چیدمان، شرکت غذاسازان زندگی به نمایندگی حمید موحدی و شرکت تجارت بین المللی وفاکیش به نمایندگی مصطفی جوادی شجونی برای مدت دو سال به عنوان اعضای هیات مدیره پرسپولیس فعالیت خواهند کرد. اسماعیل وفایی رئیس هیات مدیره و مدیرعامل لقب گرفته و حمید موحدی هم به عنوان نایب رئیس هیات مدیره فعالیت خواهد کرد. همچنین محرم هادی سرابی به سمت بازرس اصلی و کمال میرمحمدی به سمت بازرس علی البدل برای مدت یک سال انتخاب شدند. شرکت پرسپولیس حالا دورخیز بلندی برای بازپس گرفتن تیم «فوتبال پیروزی» کرده است. آنها با انتشار بیانیه‌ای اعلام موجودیت کرده اند آنها خود را مالک برند پرسپولیس می دانند.

حسین هدایتی؛ مالک استیل آذین که می‌خواست نامش اسطوره‌ای برای هواداران پرسپولیس باشد، وقتی دید سهام پرسپولیس در اختیارش قرار نمی‌گیرد. سعی کرد تا تیمش استیل آذین را لیگ برتری کند. هدایتی ابتدا فکر می‌کرد سازمان سهام تیم را به او خواهد فروخت و او با مشارکت برند«پرسپولیس» که در اختیار یکی از دوستان تجاری‌اش یعنی اسماعیل وفایی است. تیم را با نام پرسپولیس به لیگ برتر می فرستد. اما وقتی رئیس سازمان در مصاحبه‌ای به هدایتی گفت:« اگر قصد تیمداری شخصی داری، استیل آذین را به لیگ برتر بیاور.» او که می‌خواست مرد اول طرفداران سرخ باشد، مذاکراتش را با وفایی، نماینده شرکت ماری براون در ایران ادامه داد. آنها حتی به ادعای یکی از نزدیکان پرسپولیس مبلغی را هم میان هم مبادله کردند تا پرسپولیس در اختیار مالک استیل آذین باشد. این قرارداد البته ثبت محضری نشد ولی هدایتی بابت پولی که گفته می‌شد مبادله شده، اصرار داشت می‌تواند تیم لیگ برتری‌اش را با نام پرسپولیس به لیگ برتر بفرستد.

او قصدداشت اپوزیسیون از چهره‌های محبوب پرسپولیس را شامل محمددادگان، حبیب کاشانی، علی دایی، علی کریمی، نیکبخت واحدی و چند چهره سرشناس دیگر در کنار هم جمع کند و با نام پرسپولیس تیمش را به لیگ برتر بفرستد. اتفاقی که سازمان ورزش را وادار می‌کرد تیمش را با نام پیروزی به بازی‌های لیگ برتر بفرستد. اینگونه دوپرسپولیس از تهران برابر طرفداران تیم قرار می‌گرفت.

وفایی و همکارانش اما معامله با هدایتی را به هم زدند و حالا خود قصد دارند تیمی را به این نام راهی لیگ برتر کنند. آنها در پی خرید امتیاز یکی از ۱۸ تیم لیگی هستند تا با انتقالش به تهران یک پرسپولیس جدید داشته باشند.

تیمی که پیشینه تاسیسش سال ۱۳۴۶ است. حالا هم وفایی، هم هدایتی که استیل آذینش در لیگ برتر است ، خود را مالک پرسپولیس می‌دانند. سازمان ورزش که حداقل تا ماه‌های آینده قصدی برای واگذاری تیم به مردم ندارد هم برای سرپوش گذاشتن روی همه ناکامی‌های سال قبل، سعی دارد بودجه‌ای زیادی را به تیمش تزریق کند و حتی اگر شده مقابل اپوزیسیون منتقدش، کم نیاورد.

تیمی که مردم به آن عشق می‌ورزند، نامش پرسپولیس است. تیمی که حالا سه مدعی دارد سه مدعی که همه دنبال اعتبار برندی هستند که ارزشش از پشتوانه حمایت‌های مردمی و افتخارات باشگاه ناشی می‌شود.

مردم اما اگر چه هر بار مالکین اصلی این برند نامیده می‌شوند اما سهمی از این جنگ بر سر اموال ندارند