ضد گزارش یک فینال
مرجع خبری پرسپولیس : «این گاو پر از ارزش، هر روز میکند ورزش!» سریال نیم ساعته آگهیهای قبل از فینال، با این شعر پرمفهوم که تبلیغ یک نوع بستنی است شروع میشود.
تلویزیون فیلم سینمایی «ورود آقایان ممنوع» را تبلیغ میکند تا دل خانمهایی که ورودشان به ورزشگاهها ممنوع است کمی خنک شود. همچنان در کشور ما خبری از تصاویر قبل از بازی نیست. پیمان یوسفی میگوید «ملوان اگر با دو گل اختلاف پرسپولیس را ببرد، صعود میکند» آقا فینال، از این بالاتر نداریم، به کجا صعود میکند؟
فاجعه رسانهای فینال، از همین اول کار شروع میشود. گزارشگران رادیو و تلویزیون در ورزشگاه تختی نزدیک به هم ایستادهاند و صدای هر دو نفر آنها کامل به وضوح و موازی با هم به گوش میرسد. امکانات در حد الجزیره اسپورت است، خودتان میتوانید صدای گزارشگر مورد علاقهتان را انتخاب کنید و به صدای او گوش بدهید!
سرانجام با دو دقیقه تاخیر، بازی شروع میشود. پیست تارتان شلوغ بود، داشتند خلوتش میکردند.
آرفی بالاخره فیکس شد. خدا پدر هادی نوروزی را بیامرزد که دوکارته شد به خط حمله تنوع داد..
مهرداد اولادی، مجتبی شیری را قیچی میکند، اما داور کارت نمیدهد. داد دایی بلند شده.
زوج شیری و نورمحمدی، سپهر حیدری را خیلی محترمانه از ترکیب اصلی سرخپوشان بیرون انداخته است. فعلا هاشمیان بیشتر از همه با این ماجرا حال میکند، چون بازوبند را بدون مزاحم روی دستش بسته!
خدا وکیلی شوری چشم را حال کردید؟ مجتبی شیری را برای دومین بار با خطا متوقف میکنند و بادامکی به دایی خبر میدهد که او نمیتواند به بازی ادامه بدهد. سپهرجان برو حالش و ببر!
بابک پورغلامی با یک دفع توپ وارونه، بازیکن پرسپولیس را با گلر ملوان تک به تک میکند، اما ضربه هاشمیان با اختلاف کمی به اوت میرود. بابک پورغلامی برادرزاده فرهاد پورغلامی است و ۹ سال پیش، با تک گلش به استقلال در همین ورزشگاه باعث شد پرسپولیس قهرمان لیگ اول حرفهای شود.
سپهر میآید و هاشمیان بازوبند را به او تحویل میدهد.
گزارشگر بازی برای پانصدمین بار اعلام میکند پرسپولیس محتاط و دفاعی بازی میکند. خب ببخشید، دفعه بعد شما چهار تا زدید، بازی برگشت تهاجمی بازی کنید!
شاهکار مشترک نورمحمدی و سپهر حیدری باعث میشود پرسپولیس خودش را از «جام» دور ببیند. اول نورمحمدی با یک ضربه سر ناشیانه توپ را به ملوانیها میدهد و بعد سپهر خیلی مهربانانه اجازه میدهد اولادی ضربه سرش را وارد دروازه کند. مهرداد، تریپ ناراحتی برداشته و شادی بعد از گل نمیکند. اگر دایی بماند، به خاطر همین حرکت هم که شده او را جذب میکند!
گزارشگر گیر داده به حقیقی: «توپ حقیقی به زور به وسط زمین میرسد!»
تماشاگران ملوان را آسیایی میبینند: «نه قرمز،نه آبی، سفید آسیایی!»
بابک پورغلامی در نقش لیونل مسی ظاهر میشود و از سمت راست همه پرسپولیسیها را دریبل میکند،اما دم دروازه توپش را به کرنر میفرستند.
پسر پرسپولیس (!) یک سانتر ساده را جمع میکند، اما وقتی داور اعلام میکند توپ ارسالی قبلا به اوت رفته بود، حقیقی به او اعتراض میکند:«آقا حالا ما بعد از صد سال یه توپ گرفتیم، چرا اعلام اوت میکنی؟!»
آقا برای ما حرف در نیاورید، به خدا خوابمان نبرده، کلا خبری نیست.
پژمان نوری با یک شوت غافلگیرکننده یخ بازی را آب میکند. حقیقی هم هواداران را خجالت میدهد و توپ را میگیرد، با این حالش!
نیمه اول تمام میشود. ملوان پنج تا کرنر زده، پرسپولیس هیچی. راستی شما میدانید پرچم کرنرهای ورزشگاه انزلی چرا قرمز است؟!
نیـــــــــمه دوم
انگار زمین ورزشگاه انزلی شیب دارد، حالا پرسپولیسیها بازی را تهاجمی شروع کردهاند!
دایی، آرفی را با فشنگچی عوض میکند. سگرمههای اشپیتیم توی هم است. این شاید آخرین لحظات بازی او برای پرسپولیس بوده باشد، البته شاید!
مهرداد اولادی توپ را از دو قدمی به سینه آسمان میکوبد. چند لحظه قبلتر سپهر حیدری به شکلی ستایشبرانگیز توپ را به وسط زمین از دست میدهد.
پژمان نوری یک حرکت هجومی را آغاز میکند و در نهایت خودش داخل محوطه جریمه صاحب توپ میشود، اما توپ به پایش میخورد و به اوت میرود.
حسین بادامکی بالاخره موفق میشود مقاومت ممبینی را درهم بشکند و به خاطر خطا روی رمضانی کارت زرد بگیرد. این اولین اخطار بازی است.
مثل اینکه مهرداد اولادی دیگر دلش نمیخواهد ناراحتی بعد از گل(!) کند. این دومین فرصت فوقالعادهای است که او در نیمه دوم از دست میدهد.
کج سلیقگی در پخش زنده این بازی کولاک میکند. کارگردان تلویزیونی هنوز تصمیم نگرفته یک تصویر از جام قهرمانی به بینندگان بدهد!
همرنگ دومین کارت زرد بازی است.
ظاهرا ممبینی تازه کارت دادن را یاد گرفته! وحید هاشمیان هم اخطار میگیرد.
تصاویر تلویزیونی برای چند لحظه قطع میشود و آرش برهانی، با استفاده از همین فرصت یک گل دیگر برای استقلال میزند تا رکورد عنایتی را بشکند.
حلافی به جای شکوری وارد زمین میشود؛ فوروارد به جای دفاع چپ! گزارشگر میگوید تامینی از شکوری خواهش میکند زودتر بیرون برود. منظورش از «خواهش کردن»، هل دادن دودستی است.
علیرضا حقیقی، خیلی شیک و خوشگل دارد وقت تلف میکند.
مازیار زارع به نفع ملوان عمل میکند و مهرداد اولادی به سود پرسپولیس. یاد تیمهای قبلی به خیر!
حقیقی به خاطر اتلاف وقت کارت میگیرد. چهار دقیقه هم وقت تلف شده اعلام میشود.
جیمی جامپ انزلیچیها هم میپرد وسط زمین، اما لب خط توسط نیروی انتظامی مهار میشود. فقط این تماشاگرنمای خوشذوق، زمان مناسبی را برای این کار انتخاب کرده است.
باران صندلیها در ورزشگاه تختی انزلی شروع شده و داور سوت پایان بازی را به صدا در میآورد.
پرسپولیسیها وسط زمین دارند بالا و پایین میپرند. دو نفر مجتبی شیری مصدوم را بلند کردهاند و دارند از زمین خارج میکنند. بازیکنان به سمت هوادارانشان در گوشه ورزشگاه میروند. علی دایی به شلوغی شاکی است و با اعتراض دارد از زمین خارج میشود.
بله؛ دقیقا همین یکی را کم داشتیم. تماشاگران ریختند وسط زمین و همه چیز خراب شد. تصاویر را قطع کردند. رادیو اعلام میکند: «شرایط برای برگزاری جشن فراهم نیست. پرسپولیسیها دارند به سمت اتوبوسشان حرکت میکنند.» اینجا ایران است، صدای ما را از یک جشن از مغشوش قهرمانی دیگر میشنوید…!
نویسنده : بهروز رسائلی