شریفی : رای محرومیت دایی موقت است

مرجع خبری پرسپولیس : رئیس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، در خصوص رای‌های صادر شده برای سرمربی تیم پرسپولیس گفت این رای موقت بوده و رای قطعی نیست.

مجتبی شریفی در گفت‌وگویی به برخی شبهات و سوالات پاس داد:

* اعلام رای در خصوص سرمربی تیم پیروزی حرف و حدیث هایی را در پی داشت.نظرتان در این مورد چیست؟

آنچه در باره علی دایی صادر شده دستور موقت بوده و هنوز کمیته انضباطی رای خود را صادر نکرده است و به زودی در این خصوص تصمیم نهایی گرفته می شود. اما شبهاتی پیرامون این رای مطرح شده که به سادگی قابل پاسخگویی است.

برخی اعلام کرده اند که محرومیت از مصاحبه خلاف قانون اساسی است.

در پاسخ اعلام می کنم که مسلما قانون اساسی ،قانون مادر بوده و باید موارد منافات با آن از بین برود.اما پاسخ نقضی به سوال شما این است که در قانون مجازات ،بخش مجازاتهای تکمیلی و تعمیمی به محاکم دادگستری اجازه داده شده که برای تاثیر گذارتر کردن کیفرها به برخی مجرمین ،مجازاتهای تعمیمی و تکمیلی بدهند که در بعضی موارد دیده شده است که محاکم به استناد همین اختیارات مبادرت به صدور رای کرده اند.در واقع محرومیت صادر شده پیرامون یکی از مربیان فوتبال کشور از سوی یکی از دادگاههای تجدید نظر بر همین امر استوار بوده است.مسلما اگر صرف محرومیت خلاف قانون اساسی باشد دادگاه حق چنین رایی را ندارد.

* گویا منتقدین معتقدند که کمیته انضباطی حق دادن چنین رایی را ندارد؟

مستند این سخن را باید بررسی کرد واگر مقصود این است که ماده استنادی در آئین نامه موجود نیست که می دانید آئین نامه کمیته انضباطی به این امر تصریح کرده است.اما اگر اصل ماده را قبول ندارند باید دلیل رد آنرا ذکر کنند.منافات با قانون اساسی را توضیح دادیم. فاقد موضوعیت است وگرنه در قانون مجازات پیش بینی نمی شد و اگر مقصود این است که محرومیت از مصاحبه های مرتبط با فوتبال با صلاحیت دادگاهها ناسازگار است،پاسخ این است که سنخ تنبیه ما با مجازات و کیفر دادگاهها متفاوت است.اگر کیفر و مجازات مقرر در قانون محاکم را اجرا کنیم ،دخالت در صلاحیت محاکم کرده ایم. اما اگر آنچه را محاکم جرم تلقی می کنند و برای آن کیفرهایی چون زندان و برخی دیگر از مجازاتها را در نظر می گیرند،ما از زاویه متخلف بودن ،باشگاه را مورد توجه قرار داده و تنبیه محدود به حوزه فوتبال را در نظر می گیریم و هرگز بر خلاف صلاحیت دادگاهها گام بر نداشته ایم.

* پاسخ شما درخصوص اینکه کمیته انضباطی حق ندارد در مورد تهمت،افترا،اهانت و نشر اکاذیب و … رسیدگی و رای صادر کند،چیست؟

ما در آئین نامه انضباطی فیفا درباره مصاحبه جنجالی مواد تصریحی داریم که به منظور جلوگیری از هرگونه اظهار نظر های جنجالی در حوزه فوتبال تدوین شده است .حال منشاء مصاحبه جنجالی می تواند اهانت باشد ،توهین و افترا،تحقیر و … باشد .آئین نامه انضباطی که ماخذ آئین نامه انضباطی ما نیز محسوب می شود.برای مصاحبه جنجالی تنبیه در نظر گرفته است .حال اگر بگوییم اعمال این تنبیه دخالت در امر قضایی است،پس باید بخش عظیمی از مواد آئین نامه انضباطی فیفا را در فوتبال اجرا نکنیم و به جای اعمال محرومیت فوتبالی،مشکلات مسابقات و موارد مرتبط با مصاحبه های جنجالی را دراختیار دادگستری قرار داده تا به جای تنبیه از سوی کمیته انضباطی شاهد مجازات کیفری از سوی محاکم قضایی باشیم.مسلما چنین چیزی مانع تداوم کار در حوزه فوتبال خواهد شد.

*برخی از منتقدان گفته اند جلوگیری از مصاحبه خلاف آزادی بیان است.در این باره چه پاسخی دارید؟

یقینا زیباترین بهره ای که خداوند به انسان داده است نعمت سخن گفتن و آزادی در اظهار نظر است.اما هرگز آزادی در اظهار نظر را نمی توان وسیله ای برای سلب آسودگی و امنیت از دیگران و توهین و تحقیرآنها قرار داد. اگر ملاک آزادی بیان را به طور مطلق و بدون در نظر گرفتن حقوق آن در نظر بگیریم،پس فدراسیون فوتبال اسپانیا حق نداشت مورینیو را به خاطر اهانت ۲ جلسه محروم کند و این در حالی بود که بازی داربی اسپانیا پیش رو بود و عکس العمل های فراوانی را در پی داشت. مورینیو می تواند بگوید من در بیان آزاد بوده ام .اگر در آزادی بیان به طور مطلق و بی قید و شرط مطرح باشد پس چرا خداوند غیبت کردن،دروغ گقتن،سخن چینی، تهمت زدن و دهها گناه زبانی دیگر را حرام اعلام کرده است.

در نهایت منع از مصاحبه مرتبط با فوتبال که ازماده ۲۲ آئین نامه انضباطی فیفا گرفته شده است که در مقام ذکر تنبیه اشخاص حقیقی می گوید یک فرد ممکن است از شرکت در هرگونه فعالیت مرتبط به فوتبال اعم از اداری و ورزشی محروم شود که محرومیت از حضور درکنفرانس مطبوعاتی امری ویژه و مختص به حوزه فوتبال و مرتبط با آن است درحالی که محرومیت از مصاحبه اگر از سوی محاکم قضایی صادر شود همه حوزه ها و فعالیتهای نیازمند به اظهار نظر رسانه ای را شامل می شود و دادگاه می تواند مدیران مسئول و شبکه های رادیو و تلویزیونی را ملزم به رعایت حکم صادره کند. در حالی که درخصوص منع از مصاحبه جنجالی در حوزه فوتبال ،مجری حکم،سازمان لیگ برتر و کمیته مسابقات بوده و در صورت امتناع محکوم به حکم انضباطی ،کمیته انضباطی درباره او محرومیت از نیمکت نشینی و … را اجرا خواهد کرد و این در حالی است که امتناع از حکم قضایی ،ضمانت های خاص مندرج در قوانین موضوعه را در پی دارد.

* پس چرا مسئولین کمیته های انضباطی در گذشته، محرومیت از مصاحبه را با وجود انتقاداتی که مطرح میشود اعمال نمی کردند؟

مسلما ماده محرومیت از مصاحبه مرتبط با فوتبال در آئین نامه جدید پیش بینی شده و قبلا وجود نداشته است تا به کار برده شود. بگذریم از این که در آراءکمیته های انضباطی قبل از این کمیته نیز به آرایی بر می خوردیم که در آن به قانون مسئولیت مدتی استناد شده است. به عنوان مثال حکم صادره شده پیرامون سرباز احمدی که انصافا مظلوم واقع شده بود و هر کمکی به اوشایسته بود و نزد همگان مقبول است ،با توجه به تبصره ذیل ماده ۷۱ آئین نامه انضباطی سابق و باکمک گرفتن از ملاک مقررات ماده ۵ قانون مسئولیت مدنی صادر شده است ،اگر دوستان ما جلوگیری از مصاحبه های مرتبط با فوتبال را دخالت در صلاحیت محاکم می دانند پس نسبت به حکم مذکور که در آن تصریحا به قانون مسئولیت مدنی استفاده کرده اند چه سخنی می توانند ابراز کنند؟ که البته مستندات و آراء مربوط به این امر در کمیته انضباطی موجود است و در صورت لزوم موارد مرتبط قابل ارائه می باشد.

* گویا از منتقدان گله دارید؟

در طی مدتی که در کمیته انضباطی انجام وظیفه کرده ام،نشان داده ایم که به گفتمان ورزشی علاقه مند بوده و دوست داریم کاستی ها و نقایصمان را شنیده و رفع کنیم.اما همیشه گفته ام نباید انتقاد را با عیب جویی برابر دانست.چرا که انتقاد از ریشه نقد در زبان عربی گرفته شده است.اما اینکه فقط معایب را بگوییم و ذکر محاسن را وظیفه دیگران بدانیم ،نامش انتقاد نیست و نکته دیگر درباره انتقادات سازنده این است که کاستی ها و معایب فرد یا ساختار را می باید به افراد و اعضای آن ساختار و یا مقامات مافوق و تاثیر گذار بیان کرد اما بیان رسانه ای آنچه نزد ما عیب و ایراد تلقی می شود ،هرگز نه تنها به رفع ایراد کمک نمی کند بلکه تنش و ایراد را در حوزه فوتبال که خود به تنهایی یک حوزه جنجالی است، ایجاد می کند .از این رو توصیه می کنیم دوستان ایرادهای ما را به صورت مکتوب و بدون جنجال در رسانه در اختیارمان قرار بدهند و ضمانت اجرایی ترتیب اثر دادن آن و بیان دلیل و استدلال در رد احتمالی آنرا در نوشته خود قرار دهند که اگر به آنچه نوشته ایم ترتیب اثر ندهید یا پاسخ قانع کننده ای نداشته باشید ،مطلب خود را رسانه ای خواهیم کرد.