دیگر مرد اخلاق نداریم

مرجع خبری پرسپولیس :  ۱۷ سال از درگذشت مرد اخلاق فوتبال ایران گذشت…

عادت کرده ایم که مرثیه بنویسیم و همواره در روزهای مرگ بزرگان به یاد آنها بیفتیم اما باید بگوئیم در روزهائی به سالگرد مرگ معلم اخلاق می رسیم که بحث اخلاق و رفتار در اوج است. صحبت از منشور اخلاقی است. منشور اخلاقی که از سوی کسانی به عنوان طلیعه دار اخلاق مداری در ورزش یاد می شود که شاید هیچ کدام از آنها نمی دانستند که اخلاق  و رعایت به اخلاق منشور نا نوشته ای در این دیار داشته که نه ارتباطی به فلان مدل ریش داشته و نه هیچ گاه اعتنا به اظهارات سر مربی ای می کرده که معتقد بوده در آستان نیایش با خالق خود ناگهان صدای تاس ریختن را در اتاق دیگر شنیده است.

آری از پرویز دهداری سخن می گوئیم که مردی به واقع پرورش یافته از مکتب شاهین بود.مکتبی که بر پایه انضباط و تحصیل و سپس مهارتهای فنی فوتبال بازیکنان خود را انتخاب می کرد و این گونه بود که بازیکنان آن دوره شاهین به گونه ای به اصول این باشگاه عشق می ورزیدند که بیشتر آنها نام این باشگاه را بر روی فرزندان پسر خود می نهادند. دهداری در عمر نزدیک به ۶ دهه خود هم صاحب افتخار باشگاهی و هم ملی شد.

او سابقه حضور در تیم ملی  بعنوان بازیکن را  در طی سالهای ۱۳۳۴تا ۱۳۴۳ را داشت و دو مقطع سالهای ۵۰ تا ۵۲ و ۶۵ تا ۶۸ سرمربی تیم ملی و در طی سالهای ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۹ سر مربی تیمهای باشگاهی بزرگی نظیر شاهین و پرسپولیس و در سالهای ۱۳۵۶ تا۱۳۵۸ سر پرست تیم ملی امید و از سال ۱۳۵۸تا سال ۱۳۶۰ سرپرست شاهین را بر عهده شد اما در طی این سالها هیچگاه اخلاق را فدای قهرمانی نکرد و شاید اغراق نباشد که بسیاری دهداری را تختی فوتبال و یا تختی را دهداری کشتی می نامند.

  بخوبی به یاد داریم در پایان بازیهای آسیائی ۱۹۸۶ کره جنوبی که تیم ملی با استعفای ۱۴ نفر از بزرگانش مواجه شد او اعلام کرد این بازیکنان هرگز به تیم ملی دعوت نمی شوند زیرا پیراهن تیم ملی پیراهن کارخانه و شرکت و اداره ای نیست که بتوان از آن استعفاکرد و سپس نسلی جدید از بازیکنان تیم ملی را از مردان جوانی چون عابد زاده و محرمی و زرینچه و افتخاری و مرفاوی و نامجو مطلق … ساخت که در جام ملتهای  آسیا ۱۹۸۸ به مقام سومی رسیدند و استخوان بندی تیم قهرمان بازیهای آُسیایی ۱۹۹۰ چین را همان بازیکنان تشکیل دادند.

او معیارهای اخلاقیش به گونه ای بود که هیچگاه اجازه تحقیر و توهین و افترا به کسی نمی داد و بخوبی به یاد داریم او چگونه بازیکن ملی پوشی را که بازیکن نپالی را با دریبلهایش تحقیر می کرد از زمین بیرون کشید در حالیکه ۳ تعویض خود را انجام داده بود و با ۱۰ بازیکن بازی را ادامه داد زیرا معتقد بود زمین بازی جای خود خواهی و تحقیر حریف نیست. دهداری مردی از سلاله پهلوانان بود مردی که بی هیچ ادعا برای ارتقا کشور و فوتبال کشور مبارزه می کرد او اهل شعار نبود و به جوانگرائی اهمیت می داد  و جایش براستی در  این روزهای تلخ  مدعیان اخلاق خالی است. یادش گرامی باد…

نویسنده : تورج عاطف