حکایت ما و على دایى اسطوره بزرگ فوتبال جهان
براى او که ایرانی ها قدرش را نمی دانند
مرجع خبری پرسپولیس : على دایى از سوى مجله معتبر ورلدساکر به عنوان یکى از ۵۰ اسطوره زنده فوتبال جهان انتخاب شد.این خبر باعث شد احساس غرور کنیم چرا که به عنوان یک ایرانى خوشحالیم یک بازیکن بزرگ از کشورمان در بین بزرگان فوتبال جهان قرار گرفته است.
بازیکنى که از صفر شروع کرد و به بالاترین مدارج فوتبال دنیا رسید. کسى که در کمال شجاعت روزى افتخار کرد در دوران گمنامى دست فروشى کرده و از هیچى به همه چیز رسیده و اعتبارى در فوتبال جهان به دست آورده است. حالا همین على دایى که روزى دستش خالى بود و دست فروشى مى کرد، به عنوان یکى از ۵۰ اسطوره زنده فوتبال جهان انتخاب مى شود.انتخابى که حق شایسته بزرگ مرد فوتبال ایران است و براى به دست آوردنش خیلى تلاش کرده است.
باید اعتراف کنیم که آن طرف دنیا قدر آدم هایى مثل على دایى را بهتر و بیشتر از خود ما مى دانند. حداقل شجاعت این اعتراف را داشته باشیم که آن طرف دنیا به اسطوره ها آن طور که شایسته آنها است، بها مى دهند و جایگاه آنها در جامعه فوتبال کاملاً مشخص است.
همانطور که مى دانید جایگاه على دایى در فیفا آنقدر بزرگ هست که نشان از عظمت این مرد دارد. دایى عضو کمیته فنى فیفا است و امثال سپ بلاتر از تجربیات او استفاده بهینه مى کنند اما در مملکت خودمان با على دایى چه کار مى کنیم.فکر کنید شما عضو کمیته فنى فیفا باشید اما در مملکت خودت رئیس فدراسیون فوتبال از تو مشورت نگیرد.
این حکایت على دایى است که با سلام و صلوات او را به عنوان سرمربى تیم ملى معرفى کردند اما چند ماه بعد به بدترین شکل ممکن از تیم ملى اخراجش کردند تا ماهها خانه نشین شود. فکر اینکه على دایى باشى و در معادلات ملى فوتبال مملکت خودت نقشى نداشته باشى اما در فیفا براى خودت کسى باشى و جلوى پایت فرش قرمز پهن کنند، آدم را دیوانه مى کند اما این حقیقت زندگى اسطوره اى به نام على دایى است.
ماجراى زندگى على دایى به عنوان یک بازیکن بزرگ ملى وقتى تلخ تر و غم انگیز مى شود که به یاد مى آوریم با چه افتضاحى او را از تیم ملى به عنوان بازیکن کنار گذاشتند و حتى بازى خداحافظى هم برایش برگزار نکردند تا غریبانه از تیم ملى جدا شود. انگار که هیچگاه نبوده و بخشى از تاریخ فوتبال ما را رقم نزده است.
دایى بدون بازى خداحافظى از بازیهاى ملى و باشگاهى خداحافظى کرد تا مظلومانه و غریبانه با دنیاى بازیگرى وداع کرده باشد، وداعى تلخ.بپذیریم که با اسطوره هایمان بد تا مى کنیم و شان و منزلت آنها در نظر نمى گیریم. باور کنید اگر على دایى در اروپا به دنیا آمده بود و به این جایگاه رسیده بود، امروز مجسمه اش را از طلا مى ساختند اما در این مملکت هر روز آتش به جانش مى اندازیم. این حکایت ما و على دایى اسطوره بزرگ فوتبال جهان است.