جادوگر و دیگر هیچ ! / فرماندهی که سرباز نداشت

مرجع خبری پرسپولیس : علی کریمی ۹۰ دقیقه به دنبال یک مهدوی کیا می گشد، یک حسین کعبی جوان که خوب بدود و تایمینگ را رعایت کند، بازیکنی که فضا را درک کند و بازی جادوگر را تکمیل کند.

۱-۴-۱-۴ اولین اتفاقی بود که می‌شد آن را به عنوان یک تغییرتاکتیکی”رصد”کرد. هوشمندی درانتخاب سامان آقازمانی؛ که پاس می‌داد و به سرعت هم این کار را  می‌کرد، به جای زارع؛ که می‌دانیم علاقه به توپ دارد و به پا به توپ شدن، یکی دیگر از امتیازهای سرمربی تیم میزبان بود.

حمید با این کار به مدافعان تیمش فهماند که “کریمی”مرد هدف پرسپولیس در انتقال توپ از فاز دفاع به حمله است، ولی از علی کریمی به بعد هیچ نکته امیدوارکننده‌ای به چشم نمی‌خورد.

مردی که تمایل غریزی‌اش به جناح راست بر کسی پوشیده نیست ۹۰ دقیقه – شاید کمتر- دنبال یکی مثل مهدوی‌کیا می‌گشت. یک “کعبی” جوان که بدود، تایمینگ را رعایت کند. فضا را بشناسد. روی دست کریمی صاحب توپ جا بگیرد. فرارکند. پاس را که گرفت، پاس بدهد؛ مثل جادوگر. مثل شماره ۸، مثل کاپیتان.

علیرضا محمدولی “خط” را ول نمی‌کرد. فشنگچی پای راست نداشت. اولادی ” نذر” کرده بود که به تیم سابقش گل بزند (!)و به همین خاطر برای خود ش بازی می‌کرد؛ به جای تیم .

رضایی هم طول می‌کشد تا رضایی شود. او مدتها مصدوم بوده و زمان می‌خواهد تا جسارت استفاده از پاس‌های توی عمق _ پاس های فرار_ را پیدا کند. پس کریمی بود و کریمی. کریمی بود و خودش. مردی که از اواسط نیمه اول به سامان آقا زمانی نزدیک تر شد و از اواسط نیمه دوم به خط حمله.

بهترین عملکرد را هم پس از کوچ دوم داشت. بعد از نزدیک‌تر شدن به دروازه ملوان ، اما به لحاظ تاکتیکی این خیلی بهتر است که علی اداره کننده باشد، به جای دریبل زن.

این درست که جادوگر را به خاطر جادویش می‌پرستند. این صحیح که او هنوز هم می‌تواند لایی بیاندازد. یک پا دو پا بزند. دریبل دو طرفه را اجرا کند. بدن بیاید و … ولی در فوتبالی که کف‌گیر پلی میکرهایش به ته دیگ خورده است استفاده از کریمی بازیساز مقرون به صرفه‌تراست.

این انتخاب” کی‌روش” هم بود و استیلی از روی دست مرد پرتغالی کپی زد، اما زمان می‌برد تا حمید استراتژی مناسبی برای پرسپولیس بعد از کریمی پیدا کند.

تا زمانی که توپ به او می‌رسد همه چی عالی است. اصلا بازی تک ضرب و پرپاس همان چیزی است که فوتبال ما عطش آن را دارد.

به جادوگر هم ایرادی وارد نیست. او باید سرعت تیم را کنترل می‌کرد که کرد. او باید کاشف درها باشد که این گونه بود. علی باید توپ بگیرد، پاس کاری بدهد، که می‌گرفت و می‌داد.

کریمی سه‌شنبه شب فرماندهی بود که سرباز نداشت. شماره ۸ از تیمش جلوتر است و این از آن جهت جای تعجب دارد که او کمترین حضور را در تمرینات آماده سازی پیش از شروع فصل داشته است.

جالب این‌که گل را هم بازیکن ذخیره پرسپولیس زد(!) بنابراین شاید حمید باید در چیدمان مهره هایش تجدید نظر کند.

مهم ترین کار اما پیداکردن الگویی برای جریان بازی در زمان‌هایی است که توپ به کریمی می‌رسد. بعد از کریمی پرسپولیس لنگ می‌زند، آن قدر که گاهی بدون توجه به فقدان مهاجم سرزن؛ احتمالا برای از سربازکردن توپ ، روبه سانتر از جناحین می‌آورد.

…حیف است تیمی که این کریمی را دارد” سربازی” برای درست استفاده کردن از او نداشته باشد.

منبع: نشریه ورزشی ۹۰