بگذارید قانون «فوتبال» بین ما و عربها حکمیت کند
مرجع خبری پرسپولیس : فرودگاه شما، باید داخل زمین فوتبال باشد و رد پای انتقامتان روی اسکوربرد حک شود.
۱- حرف و حدیثها در مورد برخورد شرمآور سعودیها با کاروان تیم فوتبال پرسپولیس کماکان ادامه دارد. همچنان در مورد ریاضتی که دولت عربستان در فرودگاه ریاض به بچههای ما داد و دست به تحقیر آنها زد، گفتوگو میشود و کار حتی چند روزی هست که به محافل غیرورزشی، از جمله مجلس شورای اسلامی نیز کشیده شده است.
در این میان وجود برخی از ابهامات به معماهای فرودگاه ریاض دامن میزند؛ از جمله این راز بزرگ که چرا رفتار مقامات سعودی ظرف ۲۴ ساعت در قبال دو کاروان ایرانی، کاملا دوگانه بوده و بعد از تساهل و مدارا با سپاهان، چنین بلایی سر پرسپولیسیها آوردهاند؟
آیا مساله به سطح کفایت و کارآمدی مدیریت دو باشگاه مربوط میشود یا پای قصه دیگری وسط است؟ به نظر میرسد رسیدگی به چنین مسایلی باید در دستور کار مدیران ارشد کشورمان قرار بگیرد تا پس از این، تکرار این قبیل اتفاقات به زیر سوال رفتن شأن ایران و ایرانی نینجامد. با این حال، محور بحث این مطلب چیز دیگری است؛ آنجا که از لحظه توقیف کاروان سرخپوشان در عربستان و انجام انگشتنگاری و چشمنگاری از آنان، زمزمههایی در مورد مقابله به مثل مسوولان کشورمان در فرودگاه تهران به گوش میرسد و خیلیها به این تکاپو افتادهاند که با شیوه خود عربها، از آنها انتقام بگیرند.
۲- رییس سازمان لیگ فدراسیون فوتبال، سردسته کسانی است که اعتقاد دارند باید از کاروان الاتحاد در تهران انگشتنگاری به عمل بیاید. ایده عزیزمحمدی در برخی از سطوح سیاسی، اجتماعی و ورزشی کشورمان نیز هوادارانی دارد، با این وجود عدهای هم هستند که باور دارند اتخاذ چنین شیوهای در منافات با اصول میهمان نوازی ایرانی است و نباید تن به رفتاری مشابه با شیوه اعراب داد.
آخرین ادعا هم همین است که از زبان سرپرست موقت باشگاه پرسپولیس نقل میشود: «از نظر قانونی دستمان بسته است و نمیتوانیم از عربستانیها انتقام بگیریم.» و به این ترتیب، چنان که از قبل پیشبینی میشد، مشخص میشود از نظر دیپلماتیک و حقوق بینالملل، تماشای انگشتنگاری شدن کاروان عربستانیها در تهران، چیزی بیشتر از یک «حسرت» سوخته نخواهد بود. سوال اساسی اما، این است که اگر جبران بیادبی صورت گرفته محال است، انتقام شکست سنگین رخ داده در زمین جده را هم نمیتوان گرفت؟ آیا برای تلافی کردن سه گلی که یکی پس از دیگری وارد دروازه نماینده ایران شد هم نیازی به استناد به مواد و تبصرهجات قانونی است یا میشود با ترمیم فنی و مدیریتی مجموعه، برای بازیابی سه امتیاز حیاتی از کف رفته در عربستان تلاش کرد؟
۳- اینکه چرا در بسیاری از کشورهای منطقه از مسافران ایرانی انگشتنگاری و چشمنگاری میشود، اما در ایران نمیتوان به اتباع خارجی نازکتر از «گل» گفت، بحث دیگری است که به حوزه روابط خارجی مربوط میشود. تحلیل این مسایل در حوزه تخصص ما نیست، اما دست کم میتوانیم به پرسپولیسیهای رنجور از برخورد عربستانیها اطمینان خاطر بدهیم که صابون این نوع بیادبیها به تن بسیاری دیگر از هموطنان ما در فرودگاههای مختلف حاشیه خلیجفارس هم خورده است، اما چون اغلب آنها «ستاره» نبودهاند و تریبون و رسانهای برای اظهار گلایههایشان در اختیار نداشتهاند، کاملا خاموش و بیصدا متحمل این رنجهای جسمی و روحی شدهاند و دم برنیاوردهاند! امیدواریم سرانجام روزی ارادهای برای اعاده عزت و حرمت ایرانیان در این قبیل محافل بینالمللی به کار بیفتد و این اوضاع اسفبار را بهبود ببخشد. تا آن زمان اما، روحیه انتقامجویی پرسپولیسیها را باید به سمت حوزهای سوق داد که در آن مهارت دارند و به خاطرش پول میگیرند؛ فوتبال. این، آن آوردگاهی است که میشود با کسب موفقیت در آن، قسمتی از این تلخکامی تاثربرانگیز را جبران کرد و خاطر آزرده و محزون بخشی از مردم کشورمان را تسلی داد.
۴- حواستان به کار خودتان باشد آقایان پرسپولیسی؛ به اینکه چطور میتوانید ساختار دفاعی ویران تیم را که محل برپایی سور و سات عربها بود اصلاح کنید، به اینکه چطور باید چهار پاس متوالی صحیح به هم بدهید تا لااقل در میادین آسیایی اندکی حفظ آبرو بشود، به اینکه چطور میشود با اصول تاکتیکی منطقی از خط دفاعی رقیب آسیایی عبور کرد تا هواداران مجبور نباشند چشم بدوزند به یک شوت از راه دور که مثل توپ بیلیارد، بعد از برخورد به چند مانع راهی دروازه میشود و به اینکه چطور میتوان از خجالت عبدالمالک زیایا درآمد که با حرکتهای پیاپی «الخلاص الخلاص» خودش، انگار خرخره ملت ما را میبرید. فرودگاه شما، باید داخل زمین فوتبال باشد و رد پای انتقامتان روی اسکوربرد حک شود.
نویسنده: رسول بهروش