بازار گرمی به چه قیمتی؟
مرجع خبری پرسپولیس : یادش به خیر روزهایی که خیلی هم دور نبود همان روزهایی که بازیکن برای پوشیدن پیراهن دو تیم پرسپولیس و استقلال نذر و نیاز میکرد.
وقتی میفهمید مورد توجه یکی از این دو تیم قرار گرفته تا چند روز خواب و خوراکش را از دست میداد و حتی پس از انجام چند بازی باز هم باورش نمیشد که برای این تیم بازی میکند. عباس کارگر که امروز خیلی نامش به میان نمیآید روز جدایی از پرسپولیس را هیچ وقت فراموش نکرده و با حسرت از آن یاد میکند. اما امروز چه؟
امروز بازیکن وقتی به یکی از این دو تیم میآید خودش را از کودکی عاشق آن میداند اما همین که قراردادش تمام میشود از پیشنهاد تیم رقیب صحبت میکند، آن هم به راحتی آب خوردن. این بازیکنان چقدر خوب برای خودشان بازارگرمی میکنند و چقدر باشگاههای بزرگ ما معطل آنها میشوند و بعضا چوب سادگی خودشان را میخورند اما ای کاش مسوولان باشگاه و مشاورانی که همه جا خودشان را به آنها میچسبانند کمی به مسائل دقیق شوند.
بازیکنی که جایگاه بسیار خاصی در تیمش دارد و اگر دو روز تمرین هم نکند خیلی مورد مواخذه قرار نمیگیرد و حتی اگر یک روز قهر کند او را با اتومبیل شخصی به زمین تمرین دیگری میبرند تا جداگانه تمرین کند و با همان اتومبیل هم به خانهاش برمیگرداند و از همه مهمتر پول قراردادش را هم سر موقع میگیرد چرا باید به یکی از دو تیم بزرگ پایتخت بیاید و زیر سایه بزرگان این تیمها قرار بگیرد؟ اما در مورد خلعتبری که به گفته خودش از اتریش و امارات پیشنهاد داشت و به همین دلیل یکی دو هفتهای باشگاه پرسپولیس را معطل خودش کرد کاملا مشخص بود که در ذوبآهن میماند. در سالهای گذشته هم ما نمونههایی مثل خلعتبری را داشتیم.
بازیکن ملیپوش یک تیم شهرستانی که او هم جایگاه خاصی در تیمش داشت و هر ساله قرارداد یک سالهای را تمدید میکرد در زمان نقل و انتقالات به تهران میآمد و سری به دفتر علی پروین در توانیر میزد که مشغول مذاکره با بازیکنان مورد نظرش برای پرسپولیس بود اما این بازیکن خودش میدانست که به هیچ وجه خیال آمدن به پرسپولیس را ندارد اما حضورش در دفتر علی پروین، قیمت او را بالا میبرد. امروز هم هستند بازیکنانی که با مدیران چند تیم مطرح مذاکره میکنند اما خودشان هم میدانند که هیچجا تیم خودشان نمیشود. در اینکه بازیکنی مثل خلعتبری تواناییهای فنی زیادی دارد شکی نیست و اینکه چقدر هم پول گرفته به خودش ارتباط دارد اما بحث اصلی با مدیران باشگاهها است که خیلی پای لیست خریدهای خود نایستند، چون شأن باشگاهها همیشه از بازیکنان بالاتر است.