آیابا این بازیکنان پرسپولیس متحول می شود؟

عباس انصاری‌فرد به عنوان نفر اول پرسپولیس طی ماه‌های اخیر خیلی زود دست به کار شد تا تیم فصل آینده را به شکلی که خودش دوست دارد، بیاراید. شاید حدود ۴۰ روز پیش بود، همان روزهایی که پرسپولیس هنوز برای رسیدن به سهمیه آسیایی فصل بعد در لیگ برتر و جام حذفی می‌جنگید و در لیگ قهرمانان آسیا سودای بزرگی در سر داشت. عباس انصاری‌فرد تشخیص داد که با تشکیل کمیته‌ای سه نفره شامل خودش به عنوان مدیرعامل و دو تن از اعضای هیات مدیره باب مذاکره با بازیکنان مورد علاقه‌اش را باز کند و درصدد جذب آنها برآید. آرایش این کمیته سه نفره به دلیل جبهه‌گیری‌ها در هیات مدیره تغییر کرد و این کمیته از همان بدو شکل‌گیری عملا ناکارآمد باقی ماند تا آقای مدیرعامل با همکاری دوست و فامیل نزدیک خود حرکت خزنده‌ای را دربازار نقل و انتقالات شروع کند.
انصاری‌فرد خیلی زود آرفی را از دست استقلال قاپید و با میثم بائو در تولیدی لباس قرارداد داخلی بست. بعدتر باب مذاکره با تمام بازیکنانی که در لیست بیست و چند نفره انصاری‌فرد وجود داشتند باز شد و کم کم صحبت از عقد قرارداد داخلی با بازیکنان دیگری ازجمله شیث رضایی، امیرحسین صادقی، مصطفی صبری و صابر میرقربانی به میان آمد.
***
اما از دیروز تقریبا شکل کار علنی شد. بعد از اینکه آرفی در تولیدی پوشاک حصاری حاضر شد و با پیراهن شماره ۵ کپی شده این تولیدی از لباس‌های فصل اخیر قرمزها عکس یادگاری گرفت، از صبح دیروز اخبار جداگانه عقد قرارداد داخلی دو ساله با امیر حسین صادقی، شیث رضایی، میثم بائو و ابراهیم شکوری روی سایت رسمی باشگاه قرار گرفت. عباس انصاری‌فرد که تا پیش از این سعی می‌کرد به خاطر بازیکنان فصل گذشته این اتفاق را علنی نکند، ثمره اقدامات ویژه‌اش را از دیروز و در سایت باشگاه رونمایی کرد و بدون توضیح اضافه با درج خبری کوتاه نوشت که فلان بازیکن شاخص برای مدت دو سال پرسپولیسی خواهد بود.
***
نلو وینگادا می‌گفت هیچ لیستی برای فصل بعد ندارد اما هیچ کس نمی داند فهرست بیست و چند نفری انصاری‌فرد از کجا و کدام تفکر زاییده شده است؟ پاسخ انصاری‌فرد به این سوال جالب است: «برای فصل آینده هر مربی‌ای که بیاید بازیکنی مثل آرفی را قبول خواهد کرد.» مدیری که خود را یک سرمربی همه فن حریف می‌داند و این طور در امور فنی ورود می‌کند خریدهای استثنایی‌اش را از دیروز در سایت باشگاه به رخ همگان کشید:
شیث رضایی: عامل اختلاف، حاشیه و دودستگی در پرسپولیس قطبی، همانی که باعث شد حتی کاسه صبر حبیب کاشانی هم لبریز شود و حکم به اخراجش بدهد به پرسپولیس بازخواهد گشت. شیث در میان بازیکنان پرسپولیس چه قدیمی و چه جدید نیز مقبولیتی ندارد. جالب اینکه او در صبای قم نیز فصل خوبی را پشت سر نگذاشته و در مقایسه با مدافعانی که قصد جدایی از پرسپولیس را دارند از نظر فنی در سطح پایین‌تری قرار دارد.
امیرحسین صادقی: حتی استقلالی‌ها نیز دل خوشی از این مدافع پر حاشیه ندارند. صادقی حتی

در تیم بی سر و صدای مس کرمان نیز یکی دو بار به شدت خبرساز شد. صادقی به لحاظ فنی هم فصل ویژه‌ای را در مس پشت سر نگذاشت و تحت تاثیر نمایش مرتضی ابراهیمی دیگر مدافع میانی تیم کرمانی قرار داشت. بدتر اینکه او یک استقلالی است و در مقام مقایسه با مثلا سپهر حیدری که جزو متعصبان پرسپولیس است و قصد جدایی دارد یک خرید از پیش ناموفق قلمداد می‌شود.
ابراهیم شکوری: حدود یک سال را به دلیل پارگی رباط بیرون ماند تا پس از قهرمانی با سایپا در لیگ ششم، به پیام مشهد نقل مکان کند. جالب اینکه شکوری در پیام ته جدولی و بی بنیه نیز بازیکن ثابتی نبود. شکوری که حتی در بهترین شرایط خود (دو سال پیش در سایپا) نیز جزو مدافعان چپ درجه اول لیگ نبوده فقط به این دلیل جذب شده که سهمیه لیگ دسته اولی به حساب می‌آید و دیگر اینکه در سه سال اخیر هیچ مدافع چپی در پرسپولیس نبوده. با این حال آیا او را می‌توان در سطح تیمی مثل پرسپولیس دانست؟
میثم بائو: شاید موفق‌ترین خرید داخلی (!) انصاری‌فرد بعد از آرفی، بائو باشد که در لیگ برتر جزو موثرترین و گلزن‌ترین هافبک‌ها بود اما آیا در تیمی که حسین بادامکی‌ها و محمد منصوری‌ها خیلی زود افت کرده و فرضیه «ستاره‌های تیم‌های متوسط در پرسپولیس افت می‌کنند» را ثابت می‌کنند، بائو خرید قابل قبولی محسوب می شود؟ نکته دیگر اینکه بائو هم به خاطر سابقه استقلالی خود خیلی سخت با هواداران رابطه برقرار خواهد کرد، مگر اینکه عکس این فرضیه ثابت شود!
با شکوری‌ها، صادقی‌ها و شیث واقعا قرار است پرسپولیس متحول شود؟ پایان ناامیدکننده فصل رقت‌بار پرسپولیس با این اخبار ناامیدکننده چقدر بد و زشت جلوه می‌کند. ای کاش قراردادهای داخلی دوباره بی‌اعتبار می‌شد، ای کاش پرسپولیس طور دیگری، با تفکری اصولی و برای یک بار هم که شده در چند سال اخیر طبق نظر سرمربی فصل آینده‌اش بسته می‌شد. انتظاری که کم‌کم به یک رویای واهی تبدیل می شود و بس.